Son Fasulye Konservesi

Son fasulye konservesine indiğimizde, siz ancak duman üzerinde yabancı bir gölge oluyorsunuz. Hazineye değmez. Kimse seni tanımayacak. Ben değil, yapmayacağım. Hayatta kalmamın önünde bir engel olarak görüleceksin.

Hata yapmayın - birlikte kilometrelerce yol katetmiş ve çok acı çekmiş olsak da - gözlerimizi son fasulye konservesine diktiğimizde kader bir kenara çekilecek ve ben de sizi bir kaşıkla göğsünüzden geçireceğim.

Çoğu insan bu çirkin gerçeği kabul etmeyecek.

Bunu kabul edemeyiz. Duvarlarımız üstümüze yıkılırdı. Aynaya o kadar derin bakamayız. Yansımamızın karanlık derinliklerinde kendimize yabancı oluruz.

"Çocuğumun aç feryadı seni bir tükürükte kızartmam için beni cezbediyor." - Borne Wilder

Çok hassas bir balonun içinde yaşıyoruz. Yüzeye yansıyan idealist bir rüya ile öğretilen kırılgan cilt. Harika yalanlar ve yalanlardan başka bir şey olmayan bir rüya.

Erdemimiz - rol yapmak.
Merhametimiz - hayal etti.
Empatimiz - icat edildi.
İnsana karşı iyi niyetimiz - hayali bir saçmalık.

Sahte insanlık tasvirimiz, boş kalpler üzerindeki yalancı gölgelere dökülmüştür.

Kendi içimizde. En gerçek olduğumuz yerde, hava karanlık bencillik, kokuşmuş aşağılanma ve iğrenç korkaklık kokuyor. Yeterince susadığımızda kendi cereyanımızı içtiğimiz bilgisiyle hava bayat ve gerçektir.

Yardımseverlik, memnuniyetin kırılgan çeliğinde dövülmüş bir fabrikasyondur. Sana lanet okuyacağım ve sefil kafatasından fasulye yiyeceğim. Nezaketim, seninki gibi midemde bitiyor.

O fasulye konservesi için birimiz ölecek.

Açlığım, ben olmayacağımı iddia ediyor.

Merhamet mi? Yaşayabilmen için ölmeyeceğim. Bu gün açlıktan bir sancı daha çekmektense, çenemden domates sosu yuvarlanan boş, cansız gözlerine bakmayı tercih ederim. Ben boğucu gaz bulutu içinde ziyafet çekerken ve dolaşırken, sineklerin durgun ve açık ağzına girip çıkmasını izleyeceğim.

"Acıktığı zaman bir adamı abartma. Açlık, gölgeli şerefsizlere neden olur. Halk arasında haşlanmış bir bot yiyen biri, kimse bakmadığında çok daha kötü yemiş oldu. " - Borne Wilder

En azından ölümün çabuk olacak. Benimki yavaşlayacak; gecikti. Acım uzadı, yarın yavaş yavaş aç kalacağım. İçi boş ve kutsal midelerin büyük ve korkunç günü sonsuza kadar caydırılmayacak.

Özümüzde bizler vahşiyiz. Erkek arkadaşımıza duyduğumuz sevgiyi ve çıplak dişlerimizle lanet boğazını yırttığımız o anı ayıran tek şey, son kutu fasulyedir.

"Sonunda, duman dağıldığında, en büyük sopaya sahip adam kuralları koyar ... ayakkabılarını çıkarmadan yirmiye kadar sayamayabilir, ama o senin kralın olacak." - Borne Wilder