Onbir

Onun bebeğinin yüzünü
hala görüyorum , sadece hala

özellikle uyurken
, incindiğinde veya üzgün olduğunda.

Bebeğimi görüyorum
ve aynı zamanda onu özlüyorum

Sarılmak istediği zamanlara değer
veriyorum, konuşmak istediği zamanlara değer veriyorum.

Bekliyorum, dinliyorum,
onun değişimini izliyorum -

ilgi alanları, becerileri, şakaları.
Teneffüste futbol oynuyor, hala

Çizim yapmayı ve çizgi romanları
seviyor, Barbie ve balçıkları hala seviyor,

o şimdi dans öğreniyor, yeni bir şey
o iyi bir dansçı - ve sonra düşünüyorum

Ben de bir bakıma, lisede
bir birliklerimle, takımımla, arkadaşlarımla ve dostlarımla dans ettim.

Basketbol maçlarının ilk yarısında
amigo kızların zaferi değil, ama yine de

bir çeşit tezahürat, bir çeşit aşırı açık moral,
eğlendirme girişimleri asla benim işim olmadı

O zaman bile sessiz şiiri tercih ettim ve sanırım
kızım, kızım, küçük büyük kızım da şiir yazıyor

Onu gördüm, okudum,
tezahürat çalışmalarım için onu en iyi bire bir tezahürat ettim -

onbir, tatlı onbir, bu anlar
biz anneler tarafından her zamanki gibi aptalca, bedenlerimizi bırakmaya çalışırken uçar

kum saatinin küreleri arasında
zamanı bir şekilde durdurmak için -

sadece gömüldüğümüzü biliyorsun.

Jenny Justice , empati, bağlantı, neşe ve duygu uyandıran şekillerde şiiri hayata geçiren şair bir annedir. Şiirlerinin daha fazlasını Justice Poetic'te okuyabilirsiniz . Şiirine bir haftalık haber bültenine buradan kaydolun .

Atlıkarınca