Olmak

Elimden et eriyip
ateşe
attığım bu sisli nefeste yıldızlı gecede
fark ettim, bu sefer çığlık atmadım

Adamın üstesinden gelmek için ne yaptın?

Acı ve koku durduğunda
Ve sadece kemik kaldığında,
elimi - yavaşça -
ve her santim et ve deri
yerine çelikle

Referansı yakaladıysanız, bu şiir en sevdiğim filozoflardan biri olan Friedrich Nietzsche'den esinlenmiştir. Onun felsefesi, acı çekmek de dahil olmak üzere tüm yönleriyle yaşamı onaylamaktır. ("Beni öldürmeyen şey beni daha güçlü kılar" ifadesini bulan adamdır.) Bence Ebedi Tekrar fikrinin felsefesini özetlemek için iyi bir yol - işte bu fikri ortaya koyduğu bir alıntı:

Ne, bir gün ya da gece, bir iblis senden sonra en yalnızlığına çalıp sana şöyle derse: 'Bu hayat, şimdi onu yaşadığın ve yaşadığın haliyle, bir kez daha ve sayısız kez daha yaşamak zorunda kalacaksın; ve bunda yeni hiçbir şey olmayacak, ama her acı ve her neşe ve her düşünce ve iç çekiş ... size geri dönmeli - hepsi aynı sırayla ve sırayla - hatta bu örümcek ve ağaçlar arasındaki bu ay ışığı ve hatta bu an ve ben . Varoluşun ebedi kum saati tekrar tekrar çevrilir - ve sen de onunla, toz zerresi! ' Kendinizi yere atıp dişlerinizi gıcırdatıp bu şekilde konuşan şeytanı lanetlemez misiniz? Ya da bir zamanlar ona cevap vereceğiniz muazzam bir an yaşadınız mı: "Sen bir tanrısın ve daha ilahi bir şey hiç duymadım!"

Şiirimi ve Nietzsche açıklamasını okumaya zaman ayırdığınız için teşekkürler. Şiirlerimden birini daha okuma havasındaysan:

Ve felsefi ineklerimi daha fazla okuma havasındaysanız, yakın zamanda Budizm üzerine şu makaleyi paylaştım: