numaramı değiştirmedim...

“Sadece kime cevap verdiğimi değiştirdim”. — Billie Eilish

Son birkaç gündür karışık duygular ve olumsuz duygular yumağı oldum. En sevdiğiniz tatlıyı, belki kurabiyeleri veya pastayı pişirmeye hazırlandığınızı hayal edin. Daha sonra, bir fincan dolusu öfke, bir çay kaşığı ihanet, bir tutam hayal kırıklığı, bir tutam bitkinlik ve bir tutam kalp kırıklığı ve umutsuzluk eklemek için en sevdiğiniz karıştırma kabını alırsınız. O karışımı alıyorsun, her bir malzemeyi karıştırıyorsun, döküyorsun, ruhumun derinliklerine kadar pişiriyorsun.

Sosyal sayacımın zamanlayıcı olduğunu farz edin, aşırı derecede tükenmiş veya benim gibi unutkan olanlar için zamanlayıcı ayarlanmamış gibi davranın. Sosyal hayatımla ilgili küçük bir bağlam vermek için, ben Güçlü Arkadaş dediğin kişiyim., son birkaç aydır medyada manşetlere çıkan bir cümle. Birçoğunun hayatın her alanında destek almak için geldiği o arkadaş. Bu özellikle bir aşk/nefret ilişkim var. Yardım etmeyi ne kadar sevsem de, hala sağlıklı sınırlar koymayı öğreniyorum. Başkalarının problemlerini üstlenme ve onları kendim yapma eğilimindeyim. Arkadaşlarımın çoğunun, günümün ve uykusuz gecelerin sonuçları hakkında endişelenerek geçtiğime dair hiçbir fikri yok. Unutmayalım, ben de kendi sıkıntılarımı yaşıyorum! Tam zamanlı bir eş, anne ve çalışan olmak zor olabilir! Tüm bunlar sağlıklı kalmaya ve sağlıklı bir sosyal statü sağlamaya çalışırken. Hayatın mücadeleleri ve denemeleri nedeniyle havada kalmaya çalışmaktan bahsetmiyorum bile. Öyleyse söyle bana güvenebileceğim Güçlü Dost nerede ?

Rahatsız etmeyin, şu anda en iyi arkadaşım. Bu iPhone özelliği, ayarlamayı unutmadığım bir işlev olan kiminle iletişim kurmak ve yanıtlamak istediğimi seçmeme olanak tanıyor. Şu anda, nefes alan her şeyden bir molaya ihtiyacım var. Şu an içimde hiçbir şey yok. Başkalarına dökmek için verecek hiçbir şeyim yok. Yazmak ve söylemek ne kadar canımı yaksa da, paylaşacak bir nasihatim, ağlayacak omzum, yardım elim ve önerecek hayat tarifim yok. Üzgünüm ama bu fırın halka kapalı! Ve şu anda, alnımda parlak bir şekilde yanıp sönen mavi bir İçedönük işareti var, dünyanın görmesi için tamamen gösteriliyor.

Tamam, önceki paragraflarda yapılan karışıma geri dönelim. Zamanlayıcımız asla ayarlanmadı, hatırladın mı? Tatlımızın servis edilemeyecek şekilde bozulmasına izin verdik. Dağıtılmak veya görüntülenmek üzere bir pencereye yerleştirilmek yerine, yaratılan eser çöp kutusuna atılır. Ve yazarken, tatlı gibi, bu yazıyı yazmadan önce demlenmesine ve güveç yapmasına izin verdiğim olumsuz duygular artık yok.

Son birkaç akşam, ruhumu yatıştırmaya ve sakinleştirmeye yardımcı olan tek şeyin nasıl hissettiğimi yazmak olduğunu fark ettim. Yazmayı canlandırıcı buldum. Yazdıkça alaycı duygular uçup gidiyor ve sorunlarım eriyip gidiyor. Duygularımı haklı çıkarmak ve ifade etmek için mükemmel kelimeler buluyorum. Bu platformu tam da bunu yapmak, duygularımı ifade etmek için kullanmayı planlıyorum… özümde bir Yemek Kitabı yaratmak gibi .

Artık tüm bunları üzerimden attığıma göre, kendimi daha iyi hissediyorum. Ve yarın temiz bir sayfa/fırın tepsisi hazırlamak niyetindeyim…