nasıl komik olunur

Bütün hikayelerimin üstüne “Komik Yap” kelimesini yazardım. Yazmadıysam, komik olmayı unuttum. Bir serseri olan üzücü ve anlamlı hikayelerle bitirdim.

"Önemli noktayı anlayabilirsen," demişimdir her zaman, "bütün geceyi bar paçavranın içinde ağlayarak geçirmezsin."

Geriye dönüp baktığımda, hikayelerimin üstüne Komik Yap'ı karalamam ilginçti . Ölüm, romantizm ve aile hakkındaydılar. İç karartıcı, yürek burkucuydular ve endişe ve pişmanlıkla doluydular. Onlar edebi vızıltılardı. Komik rahatlama için ölüyorlardı.

Komik olun. Yazmam gereken şey “Atla bunu” çünkü demek istediğim buydu. Kendi kendime, neyin komik olduğunu bulabilseydim, Marlboro Lights içen ve şairlerle çıkan üzgün bir çuval olmayacağımı ima ediyordum.

Sonunda biyolüminesans olarak neşeli olurdum. İnsanlar beni sokakta durdurur ve nemli cilt bakım rejimimi isterdi.

Eğer Komik Yapabilseydim, son noktanın süper gücü devreye girer ve tüm dertlerimin içini boşaltırdı. Komik bulmak, Blues söylemenin tam tersiydi. Onu çiğnemek ve sindirmek istedim.

Ancak Make Funny yazdığımda , o sırada ne yaptığımın farkında değildim. 20/20 geçmişim bana daha sonra söyledi. “Gelecekteki mutluluğunuza ekmek kırıntıları bırakıyordunuz” yazıyordu. Kendime teşekkür ettim ve sarıldık.

Yeniden yazılmış ve komedi biçiminde düzenlenmiş trajik bir hikaye fikrini seviyorum. Acaba Shakespeare de böyle mi düşünüyordu? Çok benziyoruz. "Bunu trajik hale getireceğim," dedi muhtemelen göğüslü korseli barmen kızına. "Ama sevişebilmem için orada bazı şakalar yapıyorum." Ben de bunu istiyordum. Ben ve Shakes.

Shakespeare'den alıntı yaptıktan sonra söylenecek fazla bir şey yok. Ah! Bir şeyim var. Komik olun. Seni neşelendirecek ve belki de seni yatağa atacak.