Gömlek?

Üniversite çağındaki prensesimle yeni keşfettiğim şeyi (Medium.com) ve nihayet bu güzel Noel Günü'nde yeni nişimi nasıl bulduğumu düşündüğümü, "Oh vay, harika!" "Medium.com ne hakkında?" Ona ana fikri, ergenliğimden beri yazmaktan ne kadar zevk aldığımı açıklamaya başladım ve DEHB'li bir anne gibi İngilizcenin her zaman en sevdiğim konu olduğu ve arkadaşlarım için nasıl öyküler ve denemeler yazdığım hakkında gevezelik etmeye devam ettim (şşşt! ) Kızım heyecanımı derinden aldı ve ilgilendi. Ama mutfağa yürürken verdiği yanıt, "Harika anne! Bu yıl tüm bu yeni "şeyleri" ve "hobileri" denemiş olmanı seviyorum.

Hayaller ve yüksek resmen paramparça oldu.

Bunu bilmiyor olabilir. Söylediklerini olumsuz bir çağrışımla kastetmediğini biliyorum, ancak bu gönderinin alt başlığının ne ifade ettiğini ve benim nasıl hissettiğimi vurguladı: "şu anda karanlıkta... kaybolmuş hissediyorum" yoksa bunun yerine: "içinde" mi okumalı? YIL boyunca karanlık… kaybolmuş hissetmek”.

Bu yıl yeteneklerimi ve hobilerimi keşfetmek, kullanmak ve amacımı bulmak için mücadele ettim ve güreşmeye devam ettim. Memnuniyet olmadan pek çok "şey" denedim. Kendimi çok kaybolmuş hissediyorum. Ve SZA'nın sözlerinin aksine, hoşuma gitmedi! Kızım gördüyse, başkalarının da görmüş olması gerektiğini biliyorum. Bu yüzden, bir çocuk/genç yetişkin olarak yapmaktan zevk aldığım ama asla peşinden koşmadığım şeye (yazmak/günlük tutmak) geri dönmenin, içimde kalan bu ürkütücü duyguyu kontrol etmeye yardımcı olacağını umuyorum. Ve 2023, nihayet memnun hissettiğim (yemin ederim, son dört yıldır yılın "sözüm" buydu) ve tamamlanmış hissetmeye başladığım bir yıl... ve gerçekten hoşuma gidiyor!