Devani Nefesi

Sabahın yeşil, çiğ alanında
zihnime giriyorsun
, bir yaprak süzülen güneş ve sis
hayalet ayakları gibi zarif Devani , yaşam ve ölüme
hürmet mırıltıları içinde mihraba doğru hareket ediyor
- aynı şey. Pencerelerinizin altında gri ışıkta gökyüzünü soluyan

saksı bitkilerinden oluşan kolay düzenlemenizi hatırlıyorum, kalbinizin odalarında reddedilen hayvanlar için bir barınak, onları çok yakın tuttunuz … cesetleri dondurucu ventrikülünüzde, aort durağanlıkta bekliyor natürmort kürk içinde.

Köşkünün vulvasında
çarpışan taze kan kıpkırmızı dudaklar gibi boyanmış saçların
porselen sütçü kız
boğucu karın
nasıl el ele yürüdük
Safir arkadaşlar lekeli erkekler için tek cinsiyetimiz erkeklerin gözleri için
boyanmış
gözler
beyinlerindeki filmler…

…ama şeker tenine itiraf etmeliyim
ki,
sıcak ışıklar altında bir cam kutuda kilitli saniyelerin
, yatak odanızdaki beyaz tavşan gibi tadını çıkardım.

Daha sonra
,
eğrelti otlu parklara musallat olan bulutlar kadar özgürdük
, karanlığı
masum insanların yürüdüğü yerlerden çok uzaklara gömdük, sessizliğin nefes yoluyla ihlalinde on yılların parçalanmasıyla ölümünün ötesine
geçmek için dolaylı bir intikam almadık . Gri saçlarımız gülen rüzgarın yedirdiği tozla birleşene kadar öyle kalalım , yeşil gözlü parlaklık anınız sonsuza dek hafızaya katlanmış kemiğe yerleştirilmiş kutsal geometri , dünyanın kendi kilinden sevgiyle işlenmiş, taşa oyulmuş yağmur suyunun acılarının müziğiyle dolu. ve güzel göğüslerinin arasında et keloid tırtıllar














gizli dürüstlüğünün bir kanıtı.

Bana gizli bıçakları Affet
bilinçsiz grevler
benim kör çılgınlık
ben tüm iddiası ve silah bırakmaya
sizin için
oldukça kuzu, mutlu böceği
sen sevinç yetiştirmek bisikletle çıplak
çirkin tüm kullanmasını
senin göğüs kafesinin altın tapınakta
hayatı hem mest nerede ve bedraggled,
canice ve kutsal.

Andrea Juillerat-Olvera 2021

İşte 1998'de, birbirimize aşık olduğumuz o ilk aylarda, arkadaşım Deb için yazdığım ilk şiir: