benim ağıt

değişim için uzanıyordum

Günlerim asla aynı olmadı.
Ve değişim için uzanıyorum.
Adını haykırıyordum.
Bir şekilde beni duyacağını ve yardımıma geleceğini umarak.

Kendimi ağrılı ve biraz yorgun hissediyorum.
Biraz gölge alabilir miyim lütfen; ve belki biraz da lütuf.
Çünkü burası 30 derece ve ben güneşten yanıyorum.
Ayakta durmak zorlaşıyor.
Upend, ayakta durmamıza yardımcı olmak için yerleştirilmiş her yapıdır.

Yolsuz politikacı, sisteme kesi atıyor.
İnsanlara nasıl da gülümsüyor
ama planladığı şeylerin aynısını bozmak için arkasını dönüyor.
Ve yüzünde kocaman bir sırıtışla, utanmadan işlediği bu günahı, gördüğü tek şey ne kadar cimrilik yapabileceğidir.

Ama bu bilgisizlik.
En azından ben öyle düşünüyorum.
Cehalet çılgına dönmüş gibi görünüyor, sadece insanların nasıl bağırdığını ve sövdüğünü görüyoruz
ve yine de eylemlerimiz her zaman aynı kaldı.
Görünüşte yürüyor, ama hala ayakta.
Ne ironi, ne kadar çalışkan bir milletiz ama yine de ceplerimiz aynı, değişmemiş, düz, bu kumaş tenimize o kadar yakın ki.

Bazen işe gidip gelirken, trafikte otururken, kırık camdan dışarı bakarken, bizi hedefimize götürmek için şiddetle mücadele ederken, arabanın motorundan artık çok tanıdık gelen gıcırtılar ve çatlaklar, kalbimi üzüyor.

Okulda olması gereken genç kız, ama şimdi sokaklarda, arabalar ve şeritler arasında bir şeyler bulmayı umarak ustaca manevralar yapıyor.

Hayatta iyi bir geleceği olan, bir gün doktor olma hayali kuran genç Kojo ile tanışın.
Ama annesi ve babası bir trafik kazasında öldüğü için tüm hayalleri paramparça oldu.
Yollarımızda güvenlikle görevlendirilen kişi kendi iş kolunda gereken özeni göstermiş olsaydı yaşanmaması gereken korkunç bir olay.

Bunları da sevebilirsin

Depresyonla Mücadele Eden Birine Açık Mektup Bir Başka Siyah Adamın Talihsiz Çığlığı Kırılmadınız