Altına Çekilmiş

Yüzme

Kolun mükemmel bir kıvrımı, tıpkı sana öğrettiğim gibi.
Onların birincilik unvanlarını elinden alırsınız. Sen okyanussun. Sen sudasın. Sen suya doğdun. Nefes al.

Gururla nefes alıyorum. Klor kokuyor. Sen suda doğdun, ama benim için değil. Her gece başını öpüyorum. Ama sen başkasına anne diyorsun.

Su üzerinde mükemmel bir çizgi, tıpkı sana öğrettiğim gibi.
Önce elinin duvara dokunduğunu görüyorum ama umursamıyorsun. Siz yalnızca suyun cildinizde nasıl hissettiğini önemsiyorsunuz. Seni nasıl rahatlatıyor.

Uyanışın ayak parmaklarıma dokunuyor. "Yol bu!" Bağırıyorum. Deniz yosunu saçlarının ıslak telleri yanaklarınızı okşuyor. Sen beni ara. İlk defa şu anda kızım gibi hissediyorsun.

Boğulma

Kolunda tam istediğin gibi bir dövme var.
Seni kendine çeken gülümsemeyi elinden alıyor. Artık bir kadınsın. Onun kadını. Onun zihninin karanlığına dalarsın. Onu içine çekersin.

Nefesimi tutuyorum. Korku, yıkanmış enkaz kokuyor. Mideniz şişer; annen gibi olmak istemezsin. Yalan söylüyor ve yapmayacağını söylüyor. Ama enkaz çok kalın ve ikiniz de boğuluyorsunuz.

Tıpkı sana öğrettiğim gibi, dalgaların arasından nefes al.
Yanağına dokunup aşık olmanı izliyorum. Suya sırt üstü uzanırsın ve çocuğu kollarına alırsın. Ama seni rahatlatamaz.

Gözyaşları dudaklarını tuzlar. Bir sözünü daha bozar. Hırçın dalgalar sizi okşar, sonra aşağı çeker. Kaçış ararsın ve onun yerine kendini kaybedersin. Akıntı çok güçlü. Annen gibi sen de yüzmeyi unutuyorsun.