Acının Anneleri

Hayat kahrolası bir trajedi diyorum, arabanın kapısına tutunup hafifçe kıvrılarak,
Ben kaldırıma çıkarken iki yüz de onaylayarak başlarını sallıyor.
Maeve uzaklaşırken Dunkin' Donuts'un siluetini selamlıyorum.

Üçümüzün akrabalık örgüsünü ne zaman yeniden öreceğimizi bilmiyoruz -
En son bir araya gelmemizden bu yana yıllar geçti ama bu gece, mezeler ve bira eşliğinde,
Birkaç sıra daha sade ve ters örgüyle kendimizi yeniden ördük;
Havadar dikişler, atlatılması gereken ıstırabı kaldıramadı -
Bir çocuk öldü, beyin hasarlı bir eş ve başka bir çocuk karanlık ve umutsuzdu - bu dünyayı faydalı ve kendisini de bunda faydalı olarak adlandırmak için bir neden arıyordu.

Acı çeken tavsiye Şiddetli'ye doğru ilerledi ancak biz bunu enginar sosu ve trüflü patates kızartmasıyla destekledik.
Yıllarca zıt çocuklarla ve inatçı kocalarla kavga ettiğimizi hatırlayarak güldük.
Ani bir cenaze töreninin en az şok edici masrafının mezar fiyatı olmasına şaşırdık.

İlk tanıştığımızda olduğumuz gibi büyümüş kızlardı, dizlerimizin üzerinde bebekleri sallayan, her şeyin geleceğine bakan parlak gözlü,
Şimdi o kadar umutlu değiliz, ama yine de sevdiklerimizi düşüncelerimizle kundaklıyoruz - özlem dolu toplar atıyoruz hayatta kalmak, hatta gelişmek, eğer bu çok fazla değilse.

Belki evren bir daha aşkımızın içini boşaltmaz. Onu zamanın bitkin çalıları üzerinde kurumaya da bırakmayın.

Dunkin' Donuts'tan uzaklaşırken ayaklarım karanlığın içinde zincirlenmiş gibi hissediyorum.
Yatakta, uyuyan kocama katılıyorum ve anlamsızlık tatbikatları beynimde kuyular açarken sessizce uzanıyorum.
Zamanla titreşimler kesiliyor ve biranın ve yorgunluğun etkisiyle battığımı hissediyorum.

Ve bırakmadan önce bir düşünce vardı:
Sabahları gerçekleştirilecek planlar ve dikkat dağıtacak çılgınlıklar olacak.