วันพระจันทร์

จำไว้ว่าเมื่อวันจันทร์
เป็นวันที่ชอบน้อยที่สุดในสัปดาห์
กลับไปทำงานที่โรงเรียน
เวลาว่างของวันหยุดสุดสัปดาห์เร็วเกินไป
วันของดวงจันทร์
มาเร็วเกินไป
เวลาว่างทั้งหมด
กลับมาที่เดิม

แต่ตอนนี้ก็เหมือนเดิม
ทั้งหมด เกมใหม่ทั้งหมด
กำลังเล่นโดยพวกเราส่วนใหญ่
เราแทบจะไม่ได้ติดตามว่าวัน ไหนที่
มัน
ไม่ใช่เรื่องยุ่งยากอีกต่อ
ไปในเฉดสีเทาของความเหมือนกัน

แต่เปล่านะ ฉันบอก
ให้สังเกต
วันแห่งดวงจันทร์ที่
ส่องสว่าง
การเริ่มต้นใหม่
ทุกวันจันทร์เป็นโอกาสที่
จะเช็ดกระดานชนวนให้สะอาด
Begin Again

ให้คำมั่นว่าจะทิ้งอดีตไว้เบื้องหลัง
ธุรกิจที่เลิกทำไปแล้ว ความโศกเศร้าของการสูญเสีย
ที่ควรมีไว้ ทำไมจึง ไม่มี
โครงเรื่อง
ที่ไม่ได้
อธิบายโดยไม่มีคำอธิบาย
การโต้เถียงและความขัดแย้งในอดีต
ที่ไม่สามารถก้าวหน้า
ไปสู่สิ่งที่เกิดผลหรือถูกต้อง
ได้ พยายามอย่างที่เราอาจจะทำได้

ฝุ่นทั้งหมดตอนนี้
ปล่อยให้มันเป็นอย่างนั้น

ให้คำมั่นว่าจะอยู่ห่างจากอนาคต
ความวิตกกังวล ความกังวล
ความกลัว และความหวาดกลัวต่อการพนัน
แม้กระทั่งความหวังและความฝัน
นิมิต
และแผนงาน ที่ไม่มีคำสัญญา
ไม่มีตัวตน สิ่งที่คุณเห็น
ปล่อยให้มัน
หายใจเข้าและออกแทน

ฉันอยู่ที่ไหน

ดวงจันทร์ ที่ลอยอยู่
บนท้องฟ้าเป็น
แสงสีขาวนวล ราวกับน้ำนม
ไม่ว่าจะเต็มหรือหั่น เป็นชิ้น
เราก็เห็นความกลมของมัน
เสมอ ทั้งหมด
แม้จะโอบรับ
การเปลี่ยนแปลง ที่ไม่อาจมองเห็นได้ชั่วนิรันดร์
จนกว่าทุกอย่างจะดูแตกต่างไป จาก
เดิม
เราก็สามารถ
เริ่มต้นได้อีกครั้ง

นั่นคือทั้งหมดที่จำเป็น
สำหรับวันจันทร์

. . .

จาก คอลเลกชั่น And Now Poetry © Mary Corbin 2021

marycorbinwrites.com

marycorbinart.com