วันอาทิตย์ที่คาร์บอน

ไม่มีอะไรอยู่ในใจนอกจากความผิดพลาด

โฟมสีขาวเหมือนซินธิไซเซอร์เล็กน้อย

นกโลหะระยะเท่ากันในการบิน

ชายหาดว่างเปล่า

ชายคนหนึ่งกับสุนัขพันธุ์หนึ่งตัวใหญ่ติดตามความทรงจำคู่หนึ่ง

ผู้ชายจะเป็นผู้ชายฉันใด

วันนี้เงียบจัง ฉันอยู่คนเดียวเป็นส่วนใหญ่

ฉันไม่ได้วางแผนที่จะพบกับเด็กผู้ชายที่พูดคุยกับฉัน

เขาอยู่ที่นี่เพื่อให้ได้ยินเท่านั้นในขณะที่ฉันอยู่ที่นี่เพื่อให้เห็น

เช่นเดียวกับผู้หญิงที่เป็นความทรงจำของผู้ชายที่มีชีวิตอยู่ในระหว่างนั้น

พวกมันลอยมาทางฉันแล้ว ขณะที่เจ้าสุนัขตัวนี้ยังคงเดินตามมา ทรายเขย่งทั่วเปลือกตาของฉัน

หากฉันลืมตาขึ้น ฉันคงได้พบกับช่วงเวลานั้นก่อนที่มันจะกลายเป็นความทรงจำ

ฉันมีสมาธิ ฉันมีสมาธิ มองย้อนกลับไป ฉันหวังว่าสายตาของฉันจะตื่นขึ้น

ฉันคงเห็นโลกที่ทำให้ฉันมีอารมณ์ เด็กชายและฉันสามารถจ้องมองมันด้วยกัน

ฉันเป็นคนเก็บอารมณ์มาตลอด นับตั้งแต่ที่เฟิร์นแดงเติบโต

ฉันร้องไห้และรู้สึกดี ฉันอาจจะล้อเล่นสุดโต่ง แต่ฉันรู้ดี

กลับไปที่คาร์บอน

ฉันปฏิบัติถูกเห็น ฉันฟังเด็กด้วย พบกับช่วงเวลาก่อนที่มันจะกลายเป็นความทรงจำ อย่างน้อยสิ่งที่รับรู้และบอกตัวเองว่าเป็น

ช่วงเวลานั้นเราทั้งคู่มีความสุข The boy and I. เรามองว่าสุดยอดเป็นไปได้.

มันเป็นฉันเสมอ

ทุกสิ่งทุกอย่างนั้นใหญ่เกินกว่าจะพิจารณา

ฉันอยากเป็นชายหาดที่คาร์บอน

ฉันคือชายหาดที่คาร์บอน

มองและเห็นสิ่งที่ฉันเห็น

ภูเขาแหวกผิวน้ำเพื่อหายใจ

ความกระหายที่ทำให้ตาของเธอดับ เป็นครั้งแรกในรอบหลายปีที่เปล่งประกาย

บ้านมีความเห็นอกเห็นใจเหมือนต้นไม้ที่ให้

เหมือนนักเขียนชื่อเชล ซิลเวอร์สไตน์

ฉันประหลาดใจในสิ่งที่ฉันสงสัย ผีเสื้อมีผลก่อนที่ดอกไม้จะบาน

ฉันเตือนตัวเองในตอนนี้ ขณะที่ฉันกลับไปยังที่ที่ฉันอยู่

ฉันตั้งตารอวันอาทิตย์หน้าที่ Carbon