ฤดูใบไม้ผลิ

ฤดูใบไม้ผลิมาถึงเคียฟแล้ว มีดอกไม้สีขาวอยู่บนต้นไม้และพื้นดินด้านล่างมีดอกไม้เกลื่อนกลาด ใกล้กับอพาร์ทเมนต์ของฉัน ในเขตบ้านเดชาและบ้านเดี่ยว ดอกทิวลิปจากสวนได้กระจายไปทั่วบริเวณ พวกมันเติบโตอย่างแข็งแรงโดยมีลำต้นที่หนากว่าดินสอ ในวันที่ฝนตก มุมมองจากระเบียงของฉันอาจเป็นภาพวาดแบบชี้เป้า สาดสีแดง, สเปรย์สีขาว, รอยเปื้อนสีเหลือง ดอกทิวลิป ดอกไม้ ไฟถนน

ฤดูหนาวนี้จะถูกจดจำ วันหนึ่งลูกศิษย์ของฉันจะบอกลูกๆ ของพวกเขาเกี่ยวกับความมืดและความหนาวเย็น การเข้านอนโดยแต่งตัวเต็มยศ การเบียดเสียดกับเครื่องทำความร้อนที่ใช้แบตเตอรี่ การเฝ้าดูลมหายใจของพวกเขาควบแน่นในลำแสงของคบเพลิง พวกเขาจะเล่าถึงความยากลำบากที่พวกเขาต้องทน สะท้อนเรื่องราวที่พ่อแม่และปู่ย่าตายายของพวกเขาเล่าให้ฟัง พวกเขาจะพูดด้วยความภาคภูมิใจ ความหวัง และความเศร้าโศก คนรุ่นอื่นที่มีส่วนร่วมในเพลงแห่งความทุกข์ซึ่งฟังมาตลอดประวัติศาสตร์ของยูเครน

คุณนึกภาพความโล่งใจของฤดูใบไม้ผลินี้ออกไหม? ให้รู้ว่าไม่ว่าจะเจออะไรอีกก็ไม่หนาวใจ คุณจะไม่นอนข้างลูกและรู้สึกว่าพวกเขาตัวสั่นในอ้อมแขนของคุณ พวกเขาจะอบอุ่น

เราพบกันที่เวิร์กช็อป Oleksii ขี่จักรยานบรรทุกสินค้าของเขา ลูกชายและลูกสาวนั่งอยู่ในอ่าว Kolya ขี่ clunker สองความเร็วที่ Oleksii ช่วยสร้าง ฉันมีจักรยานเช่าคันเก่าซึ่งฉันดึงมาจากโกดังที่ Fisherman's Penninsula

เรานั่งรถไปที่เกาะ Trukhaniv ข้ามสะพานคนเดินและผ่านจุดชมวิวที่งดงามที่สุดในเคียฟ ผืนป่าอันกว้างใหญ่ของเกาะข้างหน้า ความสูงด้านหลัง และการไหลเชี่ยวของแม่น้ำทั้งสองด้าน สะพานเต็มไปด้วย Kyivans ทั้งเด็กและผู้ใหญ่ ส่วนใหญ่มาเพื่อชมวิว เพื่อเซลฟี่และย้อนมองเมือง เมืองของพวกเขา อนุสาวรีย์มาตุภูมิล่องลอยอยู่เหนือเนิน ดาบและโล่ของเธอยกขึ้น ดวงตาอันกว้างใหญ่ของเธอจ้องมองไปทางทิศตะวันออก

ลงมาจากสะพาน เราเดินตามถนนลาดยางที่คดเคี้ยวไปมาระหว่างต้นไม้ ป่าทั้งสองข้างลึกและมืดและมีน้ำท่วมขัง Oleksii ชี้ไปที่ช่องเปิดในพงหญ้า เราเดินตามเขาไปตามทางแคบ ๆ ไปสู่ที่โล่งอันร่มรื่น จุดปิกนิกที่มีม้านั่งไม้สองสามตัวและถังน้ำมัน ผ่าครึ่งทางยาวและเต็มไปด้วยขี้เถ้าและถ่าน

Kolya ซ้อนกิ่งไม้ในถังแล้วเป่าขี้เถ้า ควันพวยพุ่งขึ้นราวกับมีวิญญาณอัญเชิญ ลูก ๆ ของ Oleksii นำไม้มาให้เขาซึ่งเขาลับให้คม เขาหยิบถุงมาร์ชเมลโลว์ออกมาจากห่อ ลูกสาววัยเกือบห้าขวบของเขาวางไม้เสียบไว้บนไหล่ขณะที่ควันลอยขึ้นรอบตัวเธอ

- เธอดูเหมือนเจ้าหญิงนักรบ

Oleksii พยักหน้า แต่แก้ไขฉัน

- ราชินีนักรบ

เด็กๆ ใส่มาร์ชเมลโลว์ลงบนไม้เสียบแล้วเริ่มย่าง ดูเหมือนว่าพวกเขาตั้งใจที่จะเผาขนมขณะที่พวกเขากำลังกินมัน ลูกสาวของ Oleksii ยิ้มขณะที่มาร์ชเมลโล่ทั้งสี่ที่เธอเสียบไม้มีสีน้ำตาล ฟองฟู่ ​​และดำคล้ำ

Kolya นั่งยองๆ ข้างกลอง ตะลึงกับเปลวไฟ เขามองมาที่เรา

- ฉันน่าจะเอาเบียร์มาด้วย

Oleksii และฉันพยักหน้า

- คราวหน้า.

- แน่นอน.