ถูกบล็อค

ฉันดูเหมือนจะดึงดูดฝุ่น —
อะตอมของพลังงานหรือความคิดและเงินทุน
ที่กำลังมองหา
พื้นที่ที่จะบิน —
หรือสถานที่ที่จะหยั่งราก
อาจหาบ้าน หรือที่พักพิง...

ฉันเป็นปรสิต
ที่ต้อนรับพวกเขา
แต่ฉันเล่นเป็นเจ้าบ้าน
ผี
ที่ถูกรบกวน
ด้วยการสร้าง
บางสิ่งบางอย่างจาก
ความว่างเปล่า สะท้อนออกมาอย่างเงียบ ๆ

ตัวจับความฝัน
บนปีกของผีเสื้อเหล็ก
แม้ว่าบางครั้งฉันรู้สึกเหมือนเป็นรังไหมที่ว่างเปล่า
ขดตัวอยู่ในท่าทารกในครรภ์

ฉันเป็นคนจรจัด
นักคิด
ที่รับบัพติสมาที่ดึงและรวบรวมความประทับใจที่
ฝังอยู่ในหัวของฉัน
เหมือนกับสลัดดอกแดนดิไลออนที่เหี่ยวแห้ง
และเมล็ดของไอโซโทปอิริเดียมในชามบัว
กระแทก แทนที่จะ
หายใจออกอย่างล้นเหลือ
ในหลุมดำที่สกปรกของฉัน และวงรีของความคิด
ขับออกซิเจน?

รักเกลียด
คำพูดและปากกาของฉัน
บางที อาจ
เป็นเพราะว่าเราอยู่ร่วมกันอย่างไร้เหตุผล พึ่งพาอาศัยกัน
สั่นคลอน และตื่นตระหนก
แต่ทำไมฉันถึงเป็นแจกันที่หัก
ไม่ใช่ดอกไม้ที่เร่าร้อน?

S ometimes ผมรู้สึกว่ามันจะง่ายขึ้น
ในการวัดจักรวาลที่มีเชือกผูกรองเท้า,
กว่าจะได้รับการล้อเลียนโดยพยางค์เทียม
ลอยอยู่ในจินตนาการของฉัน
ต่อสู้กับหัวของฉัน
จนคำ
หนีออกมา
จากปลายปากกาของฉัน
กอด
กิน
กลายเป็น
ฉัน

พวกเขาบอกว่าพลังชี่ของฉันอาจถูกปิดกั้น
และฉันสงสัยว่ามันจะทิ้ง
รอยแผลเป็นที่สดใหม่และไม่ได้ยิน

© Connie Song 2021 สงวนลิขสิทธิ์