ทดแทน

"คุณอยู่ไหน?" ฉันกระซิบกับตัวเอง มองหาชามล่าสุดที่ฉันทำ ทันใดนั้นฉันก็พบมัน มันอยู่ชั้นบนสุดของตู้ตลอดเวลา “ทำไมคุณถึงอยู่ในที่ที่คุณไม่ควรอยู่ตลอด แต่เมื่อฉันเต็มใจมองหาคุณ เธอก็หายไป” ฉันถามเขา โดยรู้ว่าเขาจะไม่ตอบอีกเลย ฉันนึกถึงเวลาที่ราล์ฟสามีของฉันพาตัวเองไปที่ห้องใต้ดินที่เดียวที่เขารู้ว่าฉันไม่ชอบให้ใครเข้ามา และอย่างที่ฉันคาดไว้ เขาไม่มีความสุขมากเมื่อได้เห็นตรงหน้า เขาเป็นควันและมีเหตุผลดังนั้น “สีแดงไม่เหมาะกับคุณ” คือสิ่งที่เขาบอกฉันเสมอ และเมื่อสีแดงนั้นมาจากนายหญิงของเขาซึ่งนอนตายอยู่บนโต๊ะข้างหน้าฉัน ขณะที่ฉันแยกเนื้อออกจากกระดูก ไม่มีใครคาดคิดว่าเขาจะอารมณ์ร่าเริงแต่สิ่งที่เขาไม่รู้คือเขาเข้ามาในห้องทดลองของฉันในห้องใต้ดินเป็นสิ่งสุดท้ายที่เขาจะทำ

หลังจากเทนมและซีเรียลลงในชามแล้วฉันก็กลับไปที่ห้องใต้ดิน ฉันไม่อยากสายเมื่อเขากลับมา ฉันเข้าไปในห้องแล็บ ซึ่งตอนนี้มีการป้องกันด้วยรหัสผ่าน หลอดไฟทั้งหมดปิดอยู่แต่ไฟที่มาจากเครื่องทำให้ความมืดมิด จอภาพแสดงว่างานจะใช้เวลาอีกหนึ่งนาทีจึงจะเสร็จ หลังจากนาทีนั้นผ่านไป ชีวิตของฉันจะกลับคืนสู่สภาวะปกติ ฉันจะได้สามีของฉันกลับมา คราวนี้โดยไม่มีนายหญิง และเราจะกลับไปใช้ชีวิตร่วมกันอย่างมีความสุข ขณะที่ฉันกำลังจะครุ่นคิดอยู่ จอภาพก็สว่างขึ้นโดยเขียนว่า 'TASK COMPLETED' เป็นสีเขียวทั่วทั้งหน้าจอ ประตูท่อขนาดใหญ่ที่เชื่อมต่อกับคอมพิวเตอร์เปิดออก

เขายืนอยู่ที่นั่นด้วยสง่าราศีทั้งหมดของเขา Ralph II “ยินดีต้อนรับกลับมานะที่รัก” ฉันพูดพร้อมกับเดินเข้าไปใกล้เขาด้วยความระมัดระวัง เขาลืมตาขึ้นและมีรอยยิ้มบนใบหน้าทันที นี่เป็นครั้งแรกที่การทดสอบการจำลองแบบของมนุษย์ของฉันได้ผล ฉันดีใจที่เขาไม่กลายเป็นกองขี้เถ้าทันทีที่ประตูเปิด เหมือนครั้งที่แล้ว ความสุขของฉันอยู่ที่ระดับสูงสุดเพราะคราวนี้ฉันพยายามเลียนแบบสามีของฉันและการทดลองในที่สุดก็ได้ผล! ฉันรู้ว่าสิ่งที่เรามีคือรักแท้! แล้วถ้าราล์ฟที่ธรรมชาติผลิตขึ้นมาไม่เป็นไปตามความคาดหวังของฉันล่ะ? คนนี้แน่นอนเพราะเราสร้างเขา หรืออย่างน้อยนั่นคือสิ่งที่ฉันคิด

นับตั้งแต่ราล์ฟกลับมา บางสิ่งเกี่ยวกับตัวเขาก็เปลี่ยนไป บางคนอาจคิดว่าบุคลิกภาพของบุคคลนั้นขึ้นอยู่กับ DNA ของพวกเขา แต่กลับกลายเป็นว่าไม่เป็นเช่นนั้น ราล์ฟที่ฉันสร้างขึ้นนั้นแตกต่างอย่างมากจากราล์ฟที่ฉันรู้จัก มันคือเขา แต่ในขณะเดียวกัน มันไม่ใช่… โดยรวมแล้วเขาเป็นคนเดียวกัน แต่สิ่งเล็กน้อยเกี่ยวกับเขาที่เปลี่ยนไป

ราล์ฟที่ฉันรู้จักจะไม่มีวันเห็นด้วยกับการตัดสินใจที่ฉันทำโดยไม่ถามคำถามนับล้าน เขาไม่เคยยืนกรานที่จะใช้เวลากับฉันแทนที่จะไปทำงาน เขามักจะมองข้ามการค้นพบของฉันว่าไร้ประโยชน์ โดยไม่ถามฉันว่าฉันได้ค้นพบอะไรใหม่หรือไม่ และที่สำคัญที่สุด ราล์ฟที่ฉันรู้จักไม่เคยใส่น้ำตาลสามก้อนลงในชาของเขา หนึ่งเดียว สิ่งเล็กน้อยที่ทำให้ฉันรู้ว่าการทดลองของฉันล้มเหลว

วันที่ฉันรู้ว่าฉันล้มเหลวในการทดลองการจำลองแบบของมนุษย์เริ่มด้วยการที่เขากอดฉันบนเตียง ซึ่งเป็นหนึ่งในธงสีแดงมากมายที่ฉันเห็นในวันนั้น เมื่อฉันบอกเขาว่าฉันจะอยู่ในห้องใต้ดินทั้งวัน ดูเหมือนเขาจะอารมณ์เสีย สิ่งนี้ทำให้ฉันคิดว่าบางทีเขาอาจจะตะคอกใส่ฉันที่ไม่ได้ทำงานบ้านและอยู่ในห้องแล็บของฉันตลอดเวลา ซึ่งทำให้ความคาดหวังของฉันเพิ่มขึ้นเล็กน้อย ฉันผิดไป. เขากลับชวนฉันมาดูหนังกับเขาแทน ถึงตอนนี้ฉันควรจะเผชิญหน้ากับเขา แต่ด้วยเหตุผลบางอย่างที่แม้แต่ตัวฉันเองก็ไม่รู้ตัว ฉันก็ยังมีความหวัง

เรานั่งแท็กซี่ไปโรงละคร ทันใดนั้นเอง ฉันก็นึกขึ้นได้เกี่ยวกับเขา เขาได้รับการตัดผม ดูเหมือนจะไม่ใช่เรื่องใหญ่ แต่ฉันไม่เห็นเขาตัดผมในบ้านซึ่งหมายความว่าเขาไปตัดผมที่ร้านทำผม ราล์ฟของฉันจะไม่จ่ายเงินให้ใครทำบางสิ่งที่เขาสามารถทำได้ด้วยตัวเองง่ายๆ ฉันเอื้อมมือไปจับผมของเขา เพื่อดูว่ามันเพิ่งตัดหรือขาดไประหว่างการทำ และข้อสันนิษฐานของฉันก็ถูกต้อง เขาไปตัดผมมา เขาหันมามองฉันเมื่อฉันจับผมของเขา “คุณกำลังทำอะไร” เขาถาม “ฉันแค่ชื่นชมผมของคุณ มันดูดี. คุณตัดมันเองเหรอ” ฉันถามเขาโดยหวังว่าเขาจะไม่เข้าใจความคิดของฉัน “ขอบคุณที่รัก แต่ฉันไม่มีฝีมือพอในสาขานั้น” เขาพูดพร้อมรอยยิ้ม ฉันกลับยิ้มไม่หุบ

ระหว่างดูหนังและนั่งรถกลับ ทั้งหมดที่ฉันทำคือคิดหาวิธีเผชิญหน้ากับเขา แต่ในหัวของฉัน ฉันรู้ว่าฉันต้องทำอะไร เมื่อเรากลับถึงบ้าน ฉันขอตัวไปห้องใต้ดิน ฉันมักจะสงสัยเกี่ยวกับการทดลองนี้ อย่าเข้าใจฉันผิด คงจะเป็นความยินดีอย่างยิ่งถ้าการทดลองเป็นไปในแบบที่ฉันต้องการ แต่ทุกอย่างควรมีสำรอง

หลังจากแน่ใจว่าทุกอย่างเป็นไปตามแผนแล้ว ฉันโทรหาราล์ฟที่ชั้นล่าง ฉันนับก้าวของเขาตอนที่เขาลงบันได ฉันจึงรู้ช่วงเวลาที่แน่ชัดที่เขาเหยียบเท้าบนพื้นห้องใต้ดิน “ครับที่รัก” เขาถามทันทีที่ไปถึงขั้นสุดท้าย นั่นคือตอนที่ฉันตระหนัก เขาลงมาที่ห้องใต้ดินโดยไม่มีคำถามใดๆ เหมือนกับที่ราล์ฟทำ นี่อาจเป็นแสงแห่งความหวังใหม่หรือเหตุผลอื่นในการเริ่มต้นใหม่? ฉันเลือกมองเป็นอย่างหลัง ด้วยการกดเพียงปุ่มเดียว เขาถูกดึงกลับเข้าไปในท่อ

ตอนนี้ชีวิตของฉันกลับมาเป็นเหมือนเดิมหลังจากที่ราล์ฟถูกฆ่าตาย ฉันเดินเข้าไปในครัวเพื่อหาชาม และฉันก็รู้ว่าฉันมีอันใหม่ที่เพิ่งสร้างไม่นานมานี้ ฉันวิ่งลงไปข้างล่างเพื่อไปเอามัน มันอยู่บนโต๊ะข้างท่อ 'Ralph II' เจาะกะโหลกซึ่งปัจจุบันใช้เป็นชาม มันเป็นของบุคคลที่มีชื่อเดียวกัน ถึงตอนนี้ ฉันได้ตระหนักว่าคุณไม่สามารถแทนที่ใครได้เพราะทุกคนประกอบด้วยรายละเอียดเฉพาะที่สวยงามเช่นนี้ แต่คุณสามารถลองอีกครั้งได้เสมอ และอีกครั้ง. และอีกครั้ง. มันเป็นเสียงของการเปิดท่อที่ดึงฉันออกจากความคิดของฉัน ดูเหมือนว่า Ralph III จะปรุงสุกและพร้อมแล้ว