ทางแยก

รถโรงเรียนออกเดินทางไปทางใต้ของมุมไบ สาดอารมณ์ไปตามท้องถนน ทั้งเสียงโห่ร้องและเสียงโห่ร้อง รถบัสขับเคลื่อนไปข้างหน้าด้วยความรู้สึกของผู้ดี ความคาดหวังของการพักผ่อนที่แปลกใหม่หลังจากการสอบบอร์ดช่วยเพิ่มอารมณ์ วิเวกยืนดูรถบัสออกและพยายามลอยตัวขึ้นเหนือความว่างเปล่าที่เกิดจากวันหยุดพักผ่อน ขณะที่รถบัสเคลื่อนตัว เขาเหลือบไปเห็นใบหน้าที่เปล่งประกายซึ่งนั่งอยู่ริมหน้าต่าง Samira เป็นเพื่อนร่วมชั้นของเขาเกือบสามภาคการศึกษา

เธอได้อันดับหนึ่งของชั้นเรียน ในช่วง 2-3 เดือนที่ผ่านมา ใบหน้าที่ยิ้มแย้มของเธอปรากฏขึ้นโดยไม่คาดคิดระหว่างโน้ตเคมีที่น่าเศร้า เสียงของเธอมักจะถูกแทนที่ด้วยเพลงฮิตของ RJ ที่วิทยุ FM เสียงหัวเราะคิกคักของเธอผสมผสานกับท่วงทำนองของกระดิ่งลมที่ระเบียง และบางครั้งเขาก็ได้ยินเสียงกระซิบของเธอในสายลมเย็นที่พัดผ่านคอของเขา เธอปรากฏตัวท่ามกลางประกายของกำไลทองคำของแม่ของเขา กำไลทองคำซึ่งแตกต่างจากรอยยิ้มของ Samira เป็นสมบัติของบรรพบุรุษที่ตกทอดมาหลายชั่วอายุคน แม่ของวิเวกภูมิใจในสิ่งนี้ ปฏิเสธที่จะแยกจากมัน ไม่ว่าสถานการณ์จะเลวร้ายเพียงใด มันรอดชีวิตจากอาการป่วยหนักของพ่อ แม้ว่าใบเรียกเก็บเงินของโรงพยาบาลจะบังคับให้พวกเขาขายที่ดินของบรรพบุรุษก็ตาม

การเข้าศึกษาต่อในโรงเรียนมัธยมหรูของวิเวกเป็นผลมาจากการอุปถัมภ์ที่เอื้อเฟื้อ การกุศลที่เสนอโดยคณะกรรมการ เขาทำได้ดีในการสอบบอร์ด ได้คะแนนมากพอที่จะได้ที่นั่งในสายวิทยาศาสตร์สำหรับสองปีการศึกษาถัดไป

หลายวันก่อน เมื่อวิเวกอยู่ในระยะที่ได้ยิน เขาได้ยินซามีราพูดถึงชั้นเรียนฝึกสอน

“ฉันจะเข้าร่วมชั้นเรียนฝึกสอนในช่วงวันหยุดนี้ พวกเขาจำเป็นอย่างยิ่งที่จะต้องผ่านการสอบ NEET ที่ยากลำบาก” เธอส่งเสียงดังกว่าตัวเธอเองตามปกติ

คำพูดของ Samira สะท้อนอยู่ในวิเวก ผสมผสานกับเสียงสะท้อนของความฝันของเขาเอง แปรเปลี่ยนเป็นความเสื่อมถอยและจบลงด้วยเสียงครวญคราง วิเวกไม่แน่ใจว่าพ่อแม่ของเขาสามารถจ่ายชั้นเรียนฝึกสอนได้หรือไม่ ความคิดนี้ถ่วงเขาไว้แม้ในขณะที่เขาเดินผ่านดินแดงของชีวิตประจำวันชานเมือง เขาเดินลุยฝ่าฝูงชนที่วิ่งเต็มออฟฟิศ หลีกหนีจากกลิ่นหอมเย้ายวนของการทอดจาเลบิสและซาโมซ่าเดินผ่านร้านขายเสื้อเชิ้ตและเนคไทที่ถูกใจ และเกือบจะหยุดอยู่ที่แผงขายพานิปูริ เขาเดินข้ามถนนเพื่อเข้าสู่สถานีรถไฟท้องถิ่น ชานชาลารถไฟที่คับคั่งไปด้วยนักศึกษา นักศึกษา คนทำงานออฟฟิศ แม่ทำงานในชุดชูริดาร์และส่าหรี ผู้ชายใน ชุด กอลฮาปูรีแชปปัล และผู้หญิงแต่งกายด้วยชุดมาราฐี แบบดั้งเดิมชุด. พลังงานที่จับต้องได้เพิ่มเข้าไปในคลื่นความร้อนชื้น 04:30 น. อย่างรวดเร็ว Borivali เข้าสู่สถานีรถไฟโดยคำนึงถึงชายหญิงและเด็กนักเรียนที่เกาะอยู่บนขอบของชีวิตในเมืองที่เร่งรีบ วิเวกขยับเข้าไปใกล้ขอบชานชาลาและพยุงตัวเองขึ้นรถไฟ ซึ่งเป็นศิลปะที่เขาเชี่ยวชาญตลอดหลายปีที่เติบโตในเมืองมุมไบ วิเวกพบพื้นที่ศักดิ์สิทธิ์ของเขาภายในรถไฟท้องถิ่นที่วิ่งเร็ว ซึ่งเบียดเสียดระหว่างผู้คน ในความยากจนของพื้นที่นั้น ถูกบดบังระหว่างความคาดหวังของแม่กับการทำอะไรไม่ถูกของพ่อ และขับเคลื่อนโดยแรงผลักดันของBorivali อย่างรวดเร็วความฝันของเขาก็กางปีกออก

เย็นวันนั้นขณะที่เขาเดินขึ้นบันไดของอาคารชานเมืองสไตล์วินเทจ วิเวกครุ่นคิดถึงอนาคตทางวิชาการของเขา ชั้นเรียนการฝึกสอนยังคงมีน้ำหนักมากในใจของเขา ในที่สุดบ้านก็ขึ้นเพียงห้าเที่ยวบิน เขารู้ว่าแม่จะต้องทำบางสิ่งที่พิเศษสำหรับมื้อค่ำ การดำรงอยู่ของชนชั้นกลางที่ไม่คู่ควรกับชั้นเรียนฝึกสอนพยายามใช้เหตุผลเข้าข้างตนเอง ท้ายที่สุด เขาทำได้ดีในการสอบครั้งสำคัญครั้งแรกในชีวิต นั่นคือบางสิ่งบางอย่าง ไม่มีใครสามารถพรากมันไปจากเขาได้ เมื่อถึงบ้านวิเวกก็กดกริ่ง หม้ออัดแรงดันตอบสนองด้วยเสียงหวีดหวิวในครัว แกงกะหรี่ไก่ที่เดือดปุดๆ ส่งกลิ่นหอมเหมาะสำหรับโอกาสพิเศษ ขณะที่วิเวกรออยู่ที่ประตู กลิ่นหอมชวนน้ำลายสอโชยออกมาตามช่องว่างใกล้บานพับประตู มันเต็มไปด้วยความอยากจมูก ท้องของเขาตอบสนองอย่างรุนแรงด้วยความปั่นป่วน

แม่ของวิเวกเปิดประตู

เธอเม้มริมฝีปากราวกับจะกลั้นยิ้ม เหล่ตาแล้วพูดว่า “และ……”

วิเวกยิ้มขณะรายงานผลการเรียน

“ฉันได้อันดับสองในชั้นเรียน ผ่านชีววิทยาด้วยความแตกต่าง” เขากล่าว

หม้ออัดแรงดันส่งเสียงหวีดอีกครั้ง แกงไก่ยิ่งเข้าใกล้ความอร่อยเข้าไปอีก มารดาผู้ควบคุมความคาดหวังของเธอมาตลอดทั้งปีการศึกษา ปล่อยสายเสียงของเธอ

“คุณทำสำเร็จแล้ว วิเวก...คุณสอบผ่าน Xth standard อย่างโดดเด่น...!” เธอกรีดร้อง

Delight ขี่คลื่นแห่งการไถ่บาป กลบเสียงนกหวีดของหม้ออัดแรงดันเมื่อตื่นขึ้น ระเบิดออกเร็วกว่าความเร็วเสียง Mrs Kapoor เพื่อนบ้านข้างบ้านและ Priyanka ลูกสาววัยรุ่นของเธอได้ยินเสียงดังและชัดเจน ทหารยามซึ่งบังเอิญอยู่บนชั้นสามในขณะนั้นก็เช่นกัน สาวใช้ที่อยู่ตรงข้ามแฟลตก็ได้ยินเช่นกัน เช่นเดียวกับนกที่เกาะอยู่บนสายโทรศัพท์ พ่อของวิเวกซึ่งไหล่ตกมาตลอดหลายปีวิ่งมาที่ประตู เขายิ้มจากหูถึงหู ดวงตาของเขาเปล่งประกายด้วยอารมณ์ที่เอ่อล้น เขากอดวิเวกไว้ในอ้อมกอดแน่นจนน้ำตาไหลอาบแก้มทั้งสองข้าง เขาไม่ยอมปล่อยลูกชายไปไหน จนกระทั่งแม่ของวิเวกผลักทั้งคู่เข้าไปในห้องนั่งเล่น ความสุขพลุ่งพล่านไปทั่วห้องนั่งเล่นเหมือนสีสันแห่งเทศกาลโฮลี ทหารยามได้บันทึกข่าวที่น่ายินดี สาวรับใช้กลับมาถูพื้นอีกครั้ง Mrs Kapoor เปลี่ยนเป็นสีเขียวชั่วขณะ ขณะที่ Priyanka ลูกสาวของเธอจมอยู่ในหนังสือชีววิทยาของเธอ หน้าแดงจนแก้มแดง ฝูงนกก็กระพือปีกบินออกไป

ขณะที่วิเวกอาบน้ำและเปลี่ยนเสื้อผ้าที่ใส่สบาย กลิ่นหอมแรงของแกงกะหรี่ไก่ก็อบอวลไปทั้งบ้าน กลิ่นหอมฟุ้งไปทั่วพื้น ทะลุกำแพง และกระตุ้นต่อมรับรส ประกาศให้ทุกคนรู้ว่าเป็นชัยชนะทางวิชาการที่คู่ควร อาหารค่ำเกิดขึ้นในบรรยากาศที่สนุกสนานซึ่งสมดุลอย่างลงตัวกับอากาศที่ปลอดโปร่งและการสนทนาที่ง่ายดาย พ่อของวิเวกซึ่งเป็นคนที่ประหยัดและประหยัดอยู่เสมอ ปล่อยให้ความวิตกกังวลเข้าครอบงำความสุขในขณะนั้น

“คุณมีแผนอย่างไรในช่วงวันหยุด” เขาถาม

วิเวกยิ้มประหม่า

“ก็…ฉันอยากเข้าคลาสฝึกสอนเพื่อเตรียมตัวสอบ NEET….” คำพูดหายไป

"แต่อะไร…?" พ่อของเขาถามว่า

"ดี…. มันแพง… ไม่กี่ครั่งสำหรับสองปี!” เขาตอบ.

เช่นเดียวกับสิ่งอื่นๆ ช่วงเวลาแห่งความสุขในบ้านของชนชั้นกลางได้รับการปันส่วน กลิ่นแกงกะหรี่ไก่รู้สึกเหนื่อยที่จะสยายปีก ความเงียบที่แฝงไปด้วยความทะเยอทะยานครอบงำอาหารมื้อค่ำที่เหลือ มันเล่นกับเงินฝากประจำที่มีอยู่น้อยนิดในธนาคาร จุ่มลงในเงินสดฉุกเฉินที่ซ่อนไว้ในตู้ของแม่ และไล่แกงไก่ออกจากโต๊ะอาหารค่ำในอีกสองปีข้างหน้า เมื่อนาฬิกาตีบอกเวลาเที่ยงคืนที่ไหนสักแห่งในความมืดมิด ดวงตาสามคู่ยังคงเบิกกว้าง พ่อของวิเวกจำสมัยเรียนของเขาได้ ผลการเรียนดีมาก พ่อแม่มีความสุขอย่างไม่มีข้อจำกัด ความฝันของเขาที่จะเป็นวิศวกรเครื่องกล ตระหนักดีว่าชะตากรรมของเขาเกี่ยวพันกับยอดเงินในธนาคารของพ่อ วันแรกที่เขาทำงานเป็นเสมียนธนาคาร เงินเดือนแรกเจียมเนื้อเจียมตัวแต่งงานกับแม่ของวิเวก และสนธิสัญญาอันสันติกับชนชั้นกลางหลังจากนั้น ความเจ็บป่วยล่าสุดของเขาและความวุ่นวายทางการเงินที่ตามมาได้เพิ่มความเจ็บปวดให้กับความทรงจำของเขา แม่ของวิเวกล่องลอยอยู่ในความทรงจำของเธอเอง เธอนึกถึงพี่น้องของเธอซึ่งทำคะแนนได้น้อยกว่าเธอมากในการบวช แต่เกิดมาพร้อมกับสิทธิในการศึกษาระดับสูงและมรดกของครอบครัว คำแนะนำของแม่ของเธอดังก้องอยู่ในตัวเธอว่าชีวิตไม่ยุติธรรม เธอจำได้ว่าคำวิงวอนอย่างจริงใจของเธอเรื่องการศึกษาในวิทยาลัยได้เร่งการพูดคุยเรื่องการแต่งงานอย่างไร เธอนึกถึงโอกาสที่พลาดไปมากมายจากความไร้เดียงสาของเยาวชน ความชอบของเธอที่มีต่อชายหนุ่มข้างบ้านที่ประสบความสำเร็จในชีวิตในภายหลัง การเสียเงินโดยไม่จำเป็นในการแต่งงานของเธอกับเสมียนธนาคารที่อยู่ห่างไกลในมุมไบ น้ำหนักของกำไลทองคำของบรรพบุรุษผ่านไปแล้ว ลงไปหาเธอ ความรักสั้น ๆ

คืนพักบนเต็นท์

เมื่อวิเวกเข้ามาใกล้โต๊ะอาหารเช้า นาฬิกาก็ตีเก้าแล้ว รอยยิ้มมั่นใจของแม่ทักทายเขา พ่อของเขาวางหนังสือพิมพ์ฉบับเช้าลงและยิ้มด้วยใบหน้าบูดบึ้ง ความเงียบของคนท้องตั้งแต่เย็นวันก่อนหายไป การพูดคุยเล็กน้อยเข้ามาแทนที่อารมณ์ที่ขุ่นมัว แม่ดูมีความสุขอย่างเห็นได้ชัดในขณะที่พ่อซ่อนหน้าหลังหนังสือพิมพ์ เขาอยากคุยกับพ่อ เขาต้องการบอกเขาว่าเขาตัดสินใจไม่เข้าร่วมชั้นเรียนฝึกสอน ข่าวการแต่งงานที่กำลังจะมาถึงของลูกสาวของยาม ปัญหาถาวรเกี่ยวกับลิฟต์ของอาคาร และเหตุการณ์อื่นๆ เมื่อแม่ปรากฏตัวออกมาจากครัวพร้อมกับปาราธาร้อนๆ สองขวดและนมเปรี้ยวเย็นชามใหญ่ น้ำย่อยระลอกแรกก็กระเซ็นอยู่ภายในวิเวก เธอเสิร์ฟ Paratha ด้วยความอ่อนโยนที่แม่เท่านั้นที่สามารถใช้ มีบางอย่างหายไปแม้ว่า ประกายของกำไลทอง แทนที่ด้วยความรู้สึกว่างเปล่าที่หลงเหลืออยู่บนผิว