สีและเมือง

เป็นฤดูใบไม้ผลิในทั้งสองเมือง แต่ดูเหมือนและให้ความรู้สึกเหมือนฤดูหนาวในขณะที่อีกเมืองหนึ่ง ฤดูใบไม้ผลิพร้อมที่จะแยกตัวเข้าสู่ฤดูร้อน

บ้านหลังหนึ่งมีสีครีม ขาว และเทาบ้างในบางครั้ง ผู้คนจากเมืองเกือบฤดูร้อนจะสงสัยว่า “ใครกล้าดีอย่างไรที่จะมืดมนพอที่จะทาสีบ้านให้เป็นสีเทา” นี่เป็นเพราะบ้านค่อนข้างเปลือยสีน้ำตาลอิฐมากกว่าสีเทาในด้านของโลก

บ้านอิฐสีน้ำตาลเปลือยก็น่าเบื่อเช่นกัน โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อคุณเดินผ่านเมืองเล็ก ๆ ในเขตเมืองซึ่งมีบ้านหลายหลังที่มีชีวิตเหลืออยู่น้อยนิด แต่แล้วคุณก็เดินเข้าไปในเมืองและไม่ได้สังเกตอิฐสีน้ำตาลเลย เพราะพวกมันทั้งหมดถูกทาสีอย่างดุเดือด และบนพวกมันก็แขวนกระดานสีสันสดใสที่มีชื่อธุรกิจอย่างเช่น 'Dirty Dick'

ยิ่งกว่านั้น คุณจะเสียสมาธิไปกับสีสันของผู้คนในเมืองสีน้ำตาลอิฐ จากตัวอย่างไปเรื่อย ๆ คุณจดบันทึกสีของร่างกายตามธรรมชาติของผู้คน ตัวอย่างเช่น เมื่อดูเหมือนว่าสีหนึ่งมีเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยในอาคารน้อยกว่าสีอื่นๆ อย่างไรก็ตามสิ่งที่น่าสนใจกว่าคือสีของเสื้อโค้ท ตั้งแต่สีส้มไปจนถึงสีบานเย็นและสีเขียวสดใส พูดถึงช่วงและที่นั่นผู้คนก็เต็มไปด้วยสีสันของเสื้อโค้ท

ในเมืองที่มีบ้านสีขาว สีครีม หรือสีเทา ผู้คนจะสวมเสื้อคลุมสีดำ บางครั้งพวกเขาสวมสีเบจหรือสีน้ำเงินเข้ม เมื่อเป็นสีอื่น สีจะถูกนำเสนอในรูปแบบที่ค่อนข้างละเอียดอ่อน อาจพูดว่า "เราชอบที่จะเก็บมันไว้เงียบๆ ที่นี่" หรือพูดให้ดีกว่าคือ "ส่วนใหญ่แล้ว เราไม่ได้ตื่นเต้นขนาดนั้น" แต่ที่สำคัญกว่านั้นคือพวกเขาพูดว่า “เราชอบที่จะรักษาสิ่งต่าง ๆ ไว้เหมือนเดิม” ขอบคุณมากสำหรับพืชสีเขียวที่กล้าที่จะเติบโตและเพิ่มสีสัน ต้องขอบคุณคนต่างชาติที่กล้าแต่งตัวแปลก ๆ ในเมืองที่ค่อนข้างเงียบสงบแห่งนี้

แต่เรารักทั้งสองเมืองในสิ่งที่พวกเขาเป็น เมืองที่ค่อนข้างเป็นสีเทาสำหรับความสงบ ความมั่นคง และความน่าเชื่อถือที่พวกเขามอบให้ เช่นเดียวกับสายสัมพันธ์อันแน่นแฟ้นที่พวกเขามอบให้ เมืองแห่งกระดานป่าสำหรับทุกรสชาติและชีวิตที่พลุ่งพล่านซึ่งเตือนให้เรารู้ว่ายังมีชีวิตอีกมากและความร่าเริงของผู้คนซึ่งนำมาซึ่งญาติใกล้ชิดเมื่อจำเป็นต้องทำเช่นนั้นเพื่อท้าทายสภาพที่เป็นอยู่