สายลมและฉัน

พยายามที่จะเห็นใบหน้าของผู้ชายที่ฉันรัก
ในท้องฟ้าที่สัมผัสกับดวงจันทร์
ฉันนั่งอยู่ข้างหน้าต่างในคืนหนึ่ง

ดวงจันทร์กำลังเต้นรำกับดวงดาว
รบกวนเพื่อนสมัยเด็กของฉันรู้สึกไม่ถูกต้อง

ค่ำคืนเงียบสงัดเช่นเดียวกับหัวใจของฉัน
ทันใดนั้นฉันก็รู้สึกได้ถึงเสียงฝีเท้าที่ใกล้เข้ามา
ฉันรู้ว่าใครกำลังมา

บทบาทที่จักรวาลมี
ต่อชีวิตของเรานั้นเหลือเชื่อมาก
มันส่งผู้ส่งสาร
ในช่วงเวลาที่
หัวใจที่อ้างว้างต้องการความรัก

ฉันหันไปรอบ ๆ และรู้สึกถึงอ้อมกอด
ของเพื่อนของฉัน 'ลม'
ฉันรู้ว่ามันดูมีความสุขเช่นกัน
(แม้ว่ามันจะไม่มีหน้าก็ตาม)

ฉันไม่สามารถระงับอารมณ์ได้อีกต่อไป
น้ำตาเอ่อคลอในดวงตาของฉัน
แต่การปรากฏตัวของมันทำให้ฉันมีรอยยิ้มบนใบหน้า

ฉันพูดออกมาดัง ๆ -

ฉัน: สวัสดีที่รักของฉัน Wind
ฉันดีใจที่คุณอยู่ที่นี่
เมื่อใดก็ตามที่ฉันต้องการคุณ
คุณจะอยู่ที่นั่นเสมอ

เมื่อฉันรู้สึกต่ำ
คุณกลายเป็นเชียร์ลีดเดอร์ของ
ฉันฉันต้องการความช่วยเหลือจากคุณช่วยช่วย
ฉันหน่อยได้ไหม

ลม: ฉันไม่สามารถปฏิเสธคุณได้
รอยยิ้มของคุณทำให้ฉันใจเต้น
ฉันกอดคุณทุกครั้งที่
มีโอกาส

ฉัน: ฉันไม่สามารถเข้าถึงผู้ชายที่ฉันรัก
สถานการณ์ปัจจุบันของเราต้องการกฎเกณฑ์บางอย่าง

คุณช่วยส่งข้อความของฉันไปให้เขาได้ไหม

“ ในขณะที่เขาไม่ได้มาที่นี่เพื่อบอกฉันว่าฉันสวย
ฉันจึงสวมความรักและความทรงจำของเขาเป็นอัญมณี”

Wind: แม้ว่าฉันจะไม่เคยหยุดพัก
แต่ก็รอช่วงเวลาแบบนั้น
เมื่อฉันได้รับเลือกให้ทำงานที่สวยงามนี้

วางมือบนหัวใจของคุณ
อีกไม่นานฉันจะได้
พบกับอีกครึ่งหนึ่งของมัน

ฉันรู้สึกถึงลมที่ออกจากการ
เคลื่อนไหวของวงดนตรี

ฉันรักเมื่อมันเป็นเช่นนั้น
มันเป็นวิธีการของสายลมในการบอกให้ฉัน
สูญเสียเพลงบลูส์ทั้งหมด
และสวมรองเท้าเต้นรำของฉัน

ฉันกำลังรอสายลม
เมื่อมันมากระทบกับใบหน้า
ฉันรู้ว่ามันทำให้ผู้ชายที่ฉันรักต้องจูบ
ฉันรู้สึกได้ถึงความอบอุ่นจากริมฝีปากและมือของเขา

©️ Simran Kankas 2020. สงวนลิขสิทธิ์

ขอบคุณสำหรับการอ่าน. หากคุณชอบสิ่งนี้ลองสำรวจบทกวี / ไฮกุ / เรื่องราวอื่น ๆ ของฉัน

The Dark Night and Me The Moon and Me The Rain and Me