สาว

สำหรับลูกสาวของฉัน

ผมร่ายรำตามสายลม
ร่วงหล่นลงมาเหนือไหล่ของเธอเมื่อหยุดนิ่ง
และเงาที่เคลื่อนผ่านใบหน้าของเธอ
หยุดชั่วขณะที่ดวงตาของเธอก่อนที่แสงจะกระทบพวกเขาอีกครั้งและพวกมันก็สาดแสงตะวันมาทางฉัน

เธอเคลื่อนไหวด้วยความสง่างามที่สงวนไว้สำหรับปราสาท
แต่ไม่มีชีวิตที่สูงเช่นนี้
จากส่วนลึกภายในเกินกว่าที่เราจะรู้
และในนั้นเธอเติบโต

เธอพูดถึงความเจ็บปวดและความเจ็บปวด
รอยยิ้มของเธอทำให้พื้นที่รอบตัวเธออบอุ่นขึ้น
จากไหนความเจ็บปวดที่เธอรู้จักดีเกินไป
โลกของเธอภาพโมเสกแห่งความรักชิ้นส่วนที่ยึดติดแน่นและแยกออก

เด็กครูในช่วงเวลาที่เหนื่อยล้า
โยนอิสรภาพ
ไล่พลังงานเข้ามุม
หาบ้านได้ทุกที่ยกเว้น

แต่บ้านคือเธอบ้านอยู่ที่นี่ที่
ซึ่งผมของเธอเต้นตามลมหายใจของฉัน
ความเจ็บปวดก็สงบ
และรอยยิ้มที่อบอุ่น

และในตัวเธอฉันเติบโตและร้องไห้และมีเลือดออก
เพราะเธอคือชีวิตและการมีชีวิต
และดนตรีบรรเลงให้เธอเต้นรำ
และฉันอยู่ในเธอเพื่อเพียงสิ่งนี้

สัมผัสแสงที่เธอแผดเผา
ฉันก็อบอวลไปด้วยกลิ่นของเธอ
และตลอดไปที่เท้าของเธอสัมผัสหลังเธอจับมือเธอและลูบหน้า
เธอเพราะเธอเป็นของฉัน