แสงกลางวัน

คุณส่องแสงมาก
ตอนนี้คุณคืออะไร
แสง?
สัญญาณในการต่อสู้?
หรือว่าเราบินไป
ในที่นั่นสีน้ำเงินกว้าง

ฟรีของความมืด
เป็นเวลา
แต่ในสัมผัส
เราเห็นมีมากขึ้นในการค้นพบ
ในป่าที่กว้างสีฟ้า
มีเมฆเป็นส่วนหนึ่งต้อง
เปิดเผย
เปิดเผย

จากสิ่งนี้เราเห็น
ส่องแสงเกินไป
เห็นเห็นชัดเจนเห็น
ฟรี
เห็นได้ยินสัมผัสความจริง
ตามที่ต้องเป็น
อย่างที่เราต้องยอมรับที่
จะยึดมันไว้อย่างสุดซึ้ง
ในใจและจิตวิญญาณ
ของเราและเส้นใยของต้นไม้ของเราทุกคนที่
มีรากลึกและแผ่กิ่งก้านไปถึง
ใช่ เข้าไปในป่ากว้างลึก

ฉันสัญญาว่าจะจงรักภักดีต่อต้นไม้นั้น
และรากเหง้าของความเป็นน้ำหนึ่งใจเดียวกัน
และต่อระบบนิเวศที่มันตั้งอยู่
ธรรมชาติหนึ่งเดียวภายใต้ท้องฟ้า
แบ่งแยก
ไม่ได้ไม่เคยมองไม่เห็น
ด้วยเสรีภาพ
ด้วยการใช้ชีวิตอย่างอิสระ
ด้วยความยุติธรรม
ไม่ใช่แค่เรา
ด้วยความสนุกสนาน
ฉันพูดความสุข
สำหรับทุกคน

คุณเห็น
เราเข้านอนและมีความฝันที่ไม่ดีโดย
รวม

เราตื่นแล้ว
หรือเรา?
ยังคงเดินหลับได้หรือไม่?

ลุกขึ้นและส่องแสง
โยนม่านกลับ
แล้วปล่อยให้แสงสว่าง
ก้าวออกไป
สู่
วันใหม่

ในเวลากลางวัน

ดวงอาทิตย์ไม่ได้เลือกว่าจะส่องแสงให้ใคร
บางคนที่นี่ แต่ไม่มีที่นั่นไม่ใช่
มันส่องแสงให้เราทุกคนอย่างเท่าเทียมกันและในคราวเดียว
เปิดประตูนั้นให้กับตัวเองและคนอื่น ๆ
เดินออกไป
ไกล ๆ และออกไป
จากความมืดที่พันกัน
ก้าวเข้าสู่แสงสว่าง
มองเห็นแสงสว่าง
จ้อง
เข้าไปในแสง
อาบมันแช่กลายเป็นมัน

ฝังรากตัวเองด้วย
แสงวันใหม่

. . .

จากคอลเลกชันAnd Now Poetry © Mary Corbin 2021

marycorbinwrites.com

marycorbinart.com