ฉันชอบหนังสยองขวัญโดยเฉพาะหนังแนวเชือดเฉือนจากยุค 80 รายการโปรดบางส่วนของฉันคือ Nightmare on Elm Street แฟรนไชส์ ​​Children of the Corn - ต้นฉบับจากปี 1984 Slumber Party Massacre, My Bloody Valentine และอื่น ๆ อีกมากมาย

เมื่อวานฉันดูหนัง slasher สนุก ๆ จากต้นปี 2000 ชื่อวาเลนไทน์

เป็นเรื่องของเด็กชายชื่อเจเรมีเมลตันที่ถูกเด็กคนอื่น ๆ ในโรงเรียนแกล้งและรังแกและถูกทุบตีและถูกทำให้อับอายต่อหน้าสาธารณชนระหว่างการเต้นรำในวันวาเลนไทน์ชั้นประถมศึกษาปีที่ 6

ก้าวไปข้างหน้าอย่างรวดเร็วสิบสามปีและเด็กหญิงห้าคนที่ปฏิเสธที่จะเต้นรำกับเมลตันในงานเต้นรำวันวาเลนไทน์ของพวกเขาและคนที่เมลตันตกหลุมรักตอนนี้คือหญิงสาวที่สวยงามและประสบความสำเร็จ

หนังยังคงดำเนินต่อไปโดยผู้หญิงแต่ละคนได้รับการ์ดวาเลนไทน์ที่ไม่เปิดเผยตัวตนขู่ว่าจะต่อสู้เพื่อเอาชีวิตรอดจากนักฆ่าที่สวมชุดดำสวมหน้ากากกามเทพ

“ กุหลาบเป็นสีแดงและสีม่วงเป็นสีน้ำเงิน พวกเขาต้องการบันทึกทางทันตกรรมเพื่อระบุตัวคุณ”

ผู้หญิงทุกคนต่างตระหนักดีว่าความเจ็บปวดที่เกิดขึ้นกับเมลตันในชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 อาจทำให้เขาต้องหาทางแก้แค้นโดยการฆ่าทุกคนที่เกี่ยวข้องกับการกลั่นแกล้งเขารวมถึงพวกเธอทั้งห้า

หนังเรื่องนี้ทำให้ฉันคิด คุณเคยสงสัยไหมว่าเกิดอะไรขึ้นกับเด็กที่ถูกรังแกในโรงเรียนของคุณ? ฉันทำตอนนี้แล้วส่วนใหญ่เป็นเพราะฉันเป็นเพื่อนกับพวกเขาสองสามคน

ฉันตกอยู่ในประเภทของเด็กที่ถูกรังแกในโรงเรียนและการกลั่นแกล้งที่ฉันต้องทนตั้งแต่ชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 จนถึงชั้นมัธยมปลายของฉันก็ทำให้ฉันรู้สึกภาคภูมิใจในตนเอง ถ้าไม่ใช่เพราะพ่อแม่ฉันคงลาออกไปแล้ว

เด็ก ๆ ในปัจจุบันมีความหมายมากกว่าเด็ก 21 ปีที่ผ่านมา

และพวกเขาก็ทำตัวแย่ลงเรื่อย ๆ เพราะดูเหมือนจะไม่มีใครคิดว่าพวกเขาควรเข้าไปแทรกแซงและทำอะไรบางอย่างเกี่ยวกับพฤติกรรมของเด็ก

บางคนอาจมองว่า"เด็ก ๆ จะเป็นเด็ก"หรือ"ดูเหมือนการล้อเล่นที่ไม่เป็นอันตรายมากกว่าการกลั่นแกล้ง ฉันไม่ต้องกังวลเกี่ยวกับเรื่องนี้”

นั่นเป็นแนวทางที่ไม่ถูกต้องในการนำเด็กที่ถูกรังแกและเด็กที่กำลังทำการกลั่นแกล้ง

ผลของการกลั่นแกล้ง

การศึกษาชิ้นหนึ่งที่มุ่งเน้นไปที่เด็กที่อายุแปดขวบและถูกรังแกบ่อยครั้งมีแนวโน้มที่จะพัฒนาโรคทางจิตเวชที่ต้องการการรักษาในฐานะผู้ใหญ่เมื่อเทียบกับเด็กที่ไม่ถูกรังแก

นอกจากนี้เด็กที่ถูกรังแกยังมีความเสี่ยงสูงต่อปัญหาสุขภาพจิตในช่วงวัยเด็กเช่นความนับถือตนเองต่ำผลการเรียนไม่ดีและภาวะซึมเศร้าจากการศึกษาพบความเชื่อมโยงระหว่างการกลั่นแกล้งและความเสี่ยงที่สูงขึ้นของปัญหาสุขภาพจิต

แม้แต่คนพาลก็มีความเสี่ยงสูงในการต่อต้านสังคมในบางกรณีพฤติกรรมรุนแรงเช่นการต่อสู้หรือทำลายทรัพย์สิน

การมีปัญหากับโรงเรียนเช่นการถูกคุมขังหรือการออกจากโรงเรียนมักเกิดขึ้นกับเด็กที่รังแกผู้อื่น บางคนมีแนวโน้มที่จะใช้สารเสพติดและแอลกอฮอล์ในทางที่ผิดซึ่งอาจเข้าสู่วัยผู้ใหญ่ได้

เหยื่อของการกลั่นแกล้งอาจหาทางแก้แค้นคนที่ทำร้ายพวกเขา

เด็กที่ถูกรังแกจำนวนไม่น้อยอาจตอบโต้ด้วยการหาทางแก้แค้นเด็กที่ทรมานพวกเขา ในคดีกราดยิงในโรงเรียน 12 จาก 15 คดีในช่วงปี 1990 มือปืนมีประวัติถูกรังแก

นี่ควรเป็นการปลุกทุกคนเด็กและผู้ใหญ่ว่าการกลั่นแกล้งเป็นปัญหาที่เลวร้ายลงเรื่อย ๆ

หลายปีก่อนฉันออกไปทานอาหารเย็นกับพ่อแม่และน้องสาว เธอบอกเราว่าเธอได้รับข้อความบน Facebook จากผู้ชายบางคนที่อยู่ในเกรดเดียวกับเธอในโรงเรียนได้อย่างไร

ข้อความมีทำนองว่า“ ว้าวพวกเราอยู่เกรดเดียวกันในโรงเรียนมัธยมปลาย ฉันจะพลาดสาวฮอตอย่างคุณไปได้ยังไง” บาร์ฟ!

ฉันตอบโดยบอกว่าเด็ก ๆ ทุกคนในชั้นประถมศึกษาของฉันมีความหมายสำหรับฉันดังนั้นฉันหวังว่าพวกเขาจะไม่ส่งข้อความถึงฉันเพราะฉันไม่ต้องการคุยกับพวกเขา

จากนั้นพี่สาวของฉันก็ชี้ให้เห็นอย่างชัดเจนว่าฉันเป็นคนประเภทไหนที่จะไปงานชุมนุมที่โรงเรียนมัธยมของเธอเพื่อฆ่าทุกคนเท่านั้น

ฉันหัวเราะเพราะฉันคิดว่ามันเป็นเรื่องตลกและแน่นอนมันเป็นสิ่งที่ฉันไม่มีวันทำ

อย่างไรก็ตามเหยื่อของการกลั่นแกล้งบางคนกลับมาโดยการทำร้ายอย่างรุนแรงหรืออาจฆ่าผู้ทรมาน ซึ่งทำให้เกิดคำถามว่าเราจะหยุดเด็ก ๆ ไม่ให้กลายเป็นฆาตกรได้อย่างไร?

เราต้องเริ่มต้นด้วยการมองไปข้างหลังประตูที่ปิด

เราจำเป็นต้องให้ผู้ปกครองมีส่วนร่วมมากขึ้นกับสิ่งที่เกิดขึ้นกับลูก ๆ ของพวกเขา และนั่นหมายถึงการบอกผู้ปกครองเมื่อลูก ๆ ของพวกเขายังเป็นเด็กหัวดื้อ

ไม่มีพ่อแม่คนไหนอยากได้ยินว่าลูกพูดหยาบคายกับเด็กคนอื่น ๆ ในโรงเรียน แต่เราจำเป็นต้องหยุดสถานการณ์ที่เคลือบน้ำตาล พ่อแม่บางคนปฏิเสธและคิดว่าลูก ๆ ของพวกเขาเป็นทูตสวรรค์ที่สมบูรณ์แบบเมื่อพวกเขาเป็นแหล่งกำเนิดของซาตาน

พ่อแม่ต้องเพิ่มความรับผิดชอบต่อพฤติกรรมอันเลวร้ายของบุตรหลานที่มีต่อผู้อื่นเนื่องจากต้องรับผิดชอบต่อการกระทำของบุตรหลาน

เราต้องเริ่มมองพ่อแม่เพราะมีหลายกรณีที่เด็กถูกรังแกด้วยวาจาอารมณ์และบางครั้งก็ทำร้ายร่างกายที่บ้าน

เด็กจะพยายามเรียกคืนอำนาจของพวกเขาโดยการรังแกเด็กที่โรงเรียนที่ตัวเล็กกว่าพวกเขา ฉันไม่ได้พยายามบอกว่ามันเป็นความผิดของผู้ปกครอง แต่พวกเขารับผิดชอบมากกว่าที่คิด

เราทุกคนต้องแสดงความเมตตากรุณาต่อผู้อื่น

ไม่มีใครรู้ว่าคนอื่นกำลังเผชิญกับอะไรและกำลังเผชิญกับปัญหาอะไร นี่คือเหตุผลที่เราต้องพยายามอย่างเต็มที่ที่จะแสดงความกรุณาและความเมตตาต่อผู้คนรอบตัวเรา

ในภาพยนตร์เรื่องวาเลนไทน์ไม่มีใครแสดงความใจดีของเมลตัน สิ่งที่พวกเขาแสดงให้เขาเห็นคือความถ่อยและเป็นนรกที่มีชีวิต

พวกเขาทรมานเขาอย่างเลวร้ายจนเขาใช้เวลาหกเดือนในโรงพยาบาลจิตเวชและเลือกที่จะแก้แค้นเด็ก ๆ (ตอนนี้เป็นผู้ใหญ่) ที่ทำให้ชีวิตของเขากลายเป็นฝันร้ายในตอนประถมหก

แม้ว่านี่จะเป็นเพียงภาพยนตร์ แต่สถานการณ์แบบนี้ก็เกิดขึ้นและฉันเชื่อว่ามันเกิดขึ้นมากกว่าที่เรารู้ แต่ไม่มีใครพูดถึงเรื่องนี้

เราจำเป็นต้องสอนลูก ๆ ของเราให้ปฏิบัติต่อผู้อื่นในแบบที่พวกเขาต้องการได้รับการปฏิบัติและอย่าให้ความกดดันจากเพื่อนในการรังแกเด็กคนอื่น

สอนให้พวกเขายืนหยัดในสิ่งที่ถูกต้องให้เด็กที่ถูกรังแกรวมอยู่ในกิจกรรมต่างๆและยืนหยัดเพื่อพวกเขาเมื่อพวกเขาถูกแกล้งและปฏิบัติอย่างหยาบคาย

โดยเริ่มจากผู้ใหญ่ผู้ปกครองและผู้ดูแลที่บ้านเพื่อสอนเด็ก ๆ ว่าควรปฏิบัติตนและปฏิบัติต่อผู้อื่นอย่างไร

โรงเรียนและชุมชนควรมีส่วนในการยุติการกลั่นแกล้งในละแวกบ้านและสมาคมของพวกเขาด้วย

หากเราทุกคนสามารถเข้าร่วมในหน้าเดียวกันเพื่อต่อสู้กับการกลั่นแกล้งและจัดการกับพฤติกรรมของคนพาลในเชิงบวกได้ฉันเชื่อว่าสถานการณ์จะเริ่มเปลี่ยนไป

แน่นอนว่าต้องใช้เวลาเพื่อให้สิ่งต่างๆแตกต่างออกไป แต่ทุกขั้นตอนในการแก้ไขการแพร่ระบาดของการกลั่นแกล้งจะทำให้ทุกอย่างดีขึ้นสำหรับทุกคนที่เกี่ยวข้อง