ภาวะฉุกเฉิน

ศีรษะของเธอ ลอย
ขึ้นมา
จากใต้ก้อนเมฆ
ขณะที่เธอแยกทาง
กับแรงโน้มถ่วงให้ดี

เป็นครั้งแรก
ในชั่วนิรัน ดร์
ที่เธอสัมผัสได้ถึงสายลม ที่แผ่วเบา
บนผิวของเธอที่ พันกัน
อยู่ใต้
เส้นผมที่ละเอียด
เพื่อไปถึงผิวของเธอ
เธอสัมผัสได้

ดวงตาของเธอ
ทำให้โลก ไม่พร่ามัว
เหมือนกับที่เธอทิ้งมันไว้
ด้วยความอยากรู้อยากเห็นเล็กๆ น้อยๆ
เวทมนตร์ประจำวัน
ความทรงจำที่ซ้อน
อยู่บนสิ่งของที่ซ้ำซากจำเจ
ผุดขึ้นในอากาศ
เธอยอมรับว่า
สายตาของเธอยังคงมองไม่เห็น

เธอลุกขึ้น
รู้สึกถึงการดึง
กล้ามเนื้ออัน
รุ่งโรจน์

เธอเสี่ยงภัย
ประตู
บานใหญ่หนาทึบ
บ้านรู้สึกว่างเปล่า
เธอวิ่งไปตามถนน
เธอทำให้

รังสีของพลบค่ำปกคลุม
ทุกใบในแสงจ้า
อากาศในปอดของเธอ
พุ่งออกมา
ความงามเช่นนี้…
เป็นไปได้จริงหรือ?
ย่างก้าวของเธอช้า
ในมนต์เสน่ห์

เธอเกือบจะหยุดแล้ว

Wonder ห่อหุ้มโลกของเธอ

แต่เสียงกระซิบก็ผ่านไป
กิ่งก้าน อันแห้งแล้งของมัน
ทำให้ฟองสบู่ของเธอแตก
เธอสัมผัสได้ถึงการ
เหลือบมองของเธอ
พฤติกรรม
ของเธอ
ทำให้หน้าแดงไปทั้งตัว

ไหล่ของเธอเอียง
เธอถอย
ส่วนใหญ่ของเธอ
เลื่อนกลับ
ภายใต้เมฆ
ไปยังที่ซึ่งมี
เพียงแสง ที่มืดมิดและแรงดึงดูด ของขุมนรก
ที่ไม่สิ้นสุด

© อินทิรา เรดดี้ 2021