นาฬิกา - ชั่วโมง

บางวันมันเกิดขึ้นกับฉัน
ว่ามีบทกวีกี่บทที่หายไป
ในกี่ช่วงชีวิตที่
คิดไม่ดีแผนการ
ป่าผ่าน
ความฝันที่ดูเหมือนจริงมาก

คำพูดหลุดจากปลายปากกาลงบนกระดาษ
และกระดาษก็ตกลงไปที่พื้น
ด้วยความสับสนวุ่นวาย
ของการลอยอยู่

ลำดับความสำคัญสามารถหมุนบนพินเฮด

ทันใดนั้นฉันก็รู้ว่า
คำพูดทั้งหมดของฉันได้ถูกเขียนไปแล้ว
ทำให้พวกเขามีผลกระทบน้อยกว่ามากที่
หน้านี้รู้สึกเหมือนเป็นการสิ้นเปลือง

เมล็ดพันธุ์ด้วยตัวเอง
กลับมาในฤดูกาลใหม่
กิ่งก้านที่แข็งแรงมากขึ้น
หันหน้าไปทางดวงอาทิตย์ใหม่

มีปีหน้าเสมอ

หากคุณชอบงานชิ้นนี้คุณอาจต้องการ: