LayerZero จากหลักการแรก

มีการถกเถียงกันมากมายเมื่อวานนี้และมีความเข้าใจผิดมากมาย ดังนั้นฉันจะอธิบายเกี่ยวกับ LayerZero ตั้งแต่หลักการแรก มันคืออะไร ทำงานอย่างไร สิ่งที่รับประกันว่านักพัฒนาซอฟต์แวร์มี และแนวทางปฏิบัติที่ดีที่สุดสำหรับการรักษาความปลอดภัย

มันคืออะไร?

LayerZero เป็นโปรโตคอลการส่งข้อความที่อนุญาตให้เรียกใช้สัญญาโดยพลการข้ามเชนด้วยเพย์โหลดที่รวมไว้

มันทำงานอย่างไร?

นักพัฒนาปรับใช้สัญญาในหลายเชน เรียกเชนนี้ว่าเชน A และเชน B ธุรกรรมถูกคอมมิตบนเชน A ซึ่งสร้างข้อความที่เป็นผลลัพธ์เพื่อส่งต่อไปยังสัญญาบนเชน B สัญญาโต้ตอบกับ LayerZero Endpoint จากนั้นอีกสองสาม สิ่งที่เกิดขึ้น — oracle และ relayer ที่เลือกของแอปพลิเคชันดึงส่วนหัวของบล็อกที่สอดคล้องกันและการพิสูจน์ tx พวกเขารอการยืนยันจำนวนบล็อกที่ระบุโดยแอปพลิเคชันบนห่วงโซ่ต้นทาง จากนั้นแต่ละชิ้นส่งมอบชิ้นส่วนของตนอย่างอิสระไปยังเครือข่าย B บนเครือข่าย B ชิ้นส่วนเหล่านี้จะได้รับการตรวจสอบความถูกต้องผ่าน Validation/Proof Library ตามด้วยการส่งสัญญาข้อความบนเครือข่าย B .

ตัวอย่างง่ายๆ ในการผลิตอาจเป็นการเชื่อมโยงบนStargate การแลกเปลี่ยนโดยใช้SushiXSwapหรือการย้ายLil Pudgy ของคุณข้ามเครือข่าย

นักพัฒนามีการรับประกันอะไรบ้าง?

มีสี่องค์ประกอบจริงที่นี่: Relayer , Oracle , Validation/Proof Library , Block Confirmations

แอปพลิเคชันสามารถควบคุมส่วนประกอบเหล่านี้ได้อย่างสมบูรณ์ ฉันจะแนะนำลักษณะการควบคุมเหล่านั้นด้านล่าง:

รีเลย์ - รีเลย์เปิดอยู่อย่างสมบูรณ์และไม่ได้รับอนุญาต แอปพลิเคชันอาจเลือก Relayer ที่มีอยู่ รวมถึงความสามารถในการใช้งานของตนเองและเลือกเอง ผู้ถ่ายทอดสามารถเป็นเครือข่ายของผู้ถ่ายทอดหรือเพียงแค่ผู้ลงนามคนเดียว

Oracles — Oracles เป็นแบบเปิดโดยสมบูรณ์และไม่ได้รับอนุญาต แอปพลิเคชันอาจเลือก Oracle ใดๆ ที่มีอยู่ รวมถึงความสามารถในการใช้งานของตนเองและเลือกเอง Oracles สามารถเป็นเครือข่ายของ oracles หรือเพียงแค่ผู้ลงนามคนเดียว

ห้องสมุดตรวจสอบความถูกต้อง/พิสูจน์อักษร — ห้องสมุดได้รับการเผยแพร่ในการลงทะเบียนภาคผนวกเท่านั้น ห้องสมุดใหม่สามารถเผยแพร่ได้ แต่ห้องสมุดที่มีอยู่ไม่สามารถแก้ไขได้และไม่สามารถเปลี่ยนแปลงได้อย่างสมบูรณ์และเปลี่ยนแปลงไม่ได้ แอปพลิเคชันอาจเลือกห้องสมุดใด ๆ ที่มีอยู่ (ซึ่งทั้งหมดมีการตรวจสอบสาธารณะ) เพื่อดำเนินการตรวจสอบความถูกต้อง การลงทะเบียนแบบต่อท้ายเท่านั้นช่วยให้มีความยืดหยุ่นไม่จำกัดเมื่อมีการคิดค้นกลไกการพิสูจน์อักษรใหม่ ความก้าวหน้าในด้านต่าง ๆ เช่น การพิสูจน์ที่ไม่มีความรู้เกิดขึ้น และการปรับให้เหมาะสมทั่วไปเกี่ยวกับก๊าซและการใช้งาน

การยืนยันการบล็อก — การยืนยันการบล็อกคือจำนวนบล็อกที่ต้องทำให้เสร็จในเชนต้นทางปัจจุบัน ก่อนที่ข้อความจะสามารถส่งต่อไปยังเชนปลายทางได้ ตัวเลขนี้แตกต่างกันไปอย่างมากตามกลไกที่เป็นเอกฉันท์ และในระบบที่มีความน่าจะเป็นขั้นสุดท้ายคือวิธีสำหรับแอปพลิเคชันในการควบคุมขั้นสุดท้ายของบล็อกที่กำหนด เหมือนกับการแลกเปลี่ยนแบบรวมศูนย์ที่ทำก่อนที่จะยอมรับเงินฝากจากห่วงโซ่ที่กำหนด

หากแอปพลิเคชันกำหนดค่าพารามิเตอร์เหล่านี้จะมีลักษณะดังนี้

หากแอปพลิเคชันไม่ได้ตั้งค่าการกำหนดค่า แอปพลิเคชันจะใช้การตั้งค่า 'ค่าเริ่มต้น' ซึ่งโดยพื้นฐานแล้วเป็นเพียงตัวชี้ไปยังตัวชี้บางตัว

ในสถานการณ์ A เมื่อแอปพลิเคชันตั้งค่าคอนฟิกเป็น [ULN v2, Relayer A, Oracle Z, Block Confs X และ Proof Lib V1]] ไม่มีระบบอื่นใดในโลกที่สามารถแก้ไขการเลือกเหล่านี้ได้ ณ จุดนี้ Relayer A จะถูกใช้กับ Oracle Z ข้อความทั้งหมดจะถูกตรวจสอบผ่าน ULN v2 และ Proof Lib v1 หลังจากรอ X block confs

ในสถานการณ์ B เมื่อแอปพลิเคชันใช้การตั้งค่าเริ่มต้น หมายความว่าแอปพลิเคชันกำลังยกการควบคุมการเลือกรายการเหล่านี้ให้กับ Multisig ของ LayerZero สิ่งเดียวที่ LayerZero multisig ทำได้คือเพิ่มไลบรารีใหม่และเปลี่ยนค่าเริ่มต้น การเลือกสิ่งนี้หมายความว่าแอปพลิเคชันกำลังมอบความไว้วางใจให้กับ LayerZero multisig ในการเลือกรายการเหล่านี้และไม่กระทำการที่มุ่งร้าย

ดังนั้นเรามาคุยกันว่าสถานะปัจจุบันของโลกคืออะไรและอะไรทำได้และไม่สามารถทำได้

ระบบการส่งข้อความทั่วไปส่วนใหญ่ในปัจจุบันทำงานในลักษณะนี้

ระบบการส่งข้อความเช่น Wormhole, Nomad ฯลฯ ทำงานในลักษณะเดียวกันทั้งหมด การควบคุมทั้งหมดอยู่ใน [ระบบ] และสามารถอัปเกรดได้โดยใครก็ตามที่ควบคุมคีย์ผู้ดูแลระบบสำหรับระบบเหล่านั้น (ในกรณีของ Wormhole นี่คือ multisig ของ 13/19 ของตัวตรวจสอบความถูกต้อง) สิ่งนี้เคยเป็นปัญหาอย่างมากซึ่งส่งผลให้เกิดปัญหาหลายอย่างสำหรับWormholeและNomadและโดยทั่วไปมองว่าเป็นการปฏิบัติที่ไม่ปลอดภัยสำหรับแอปพลิเคชัน การใช้ค่าดีฟอลต์ของ LayerZero นั้นเทียบเท่ากับระบบเหล่านี้ทุกประการ แอปพลิเคชันกำลังมอบหมายการควบคุมพารามิเตอร์ให้กับชุดคีย์ผู้ดูแลระบบภายนอก และพึ่งพาไม่ให้บุคคลเหล่านั้นกระทำการที่มุ่งร้าย

ความแตกต่างอยู่ที่แต่ละระบบ แอปพลิเคชันไม่มีการควบคุมใด ๆ และไม่สามารถป้องกันไม่ให้ [ระบบ] บังคับการอัปเกรดเหล่านี้กับพวกเขาและเปลี่ยนพฤติกรรมการส่งข้อความพื้นฐานหรือสมมติฐานความน่าเชื่อถือสำหรับโปรโตคอล

LayerZero ช่วยให้แต่ละแอปพลิเคชันสามารถเลือกชุดพารามิเตอร์ความปลอดภัยที่ชัดเจนซึ่งไม่ สามารถ แก้ไขหรือเปลี่ยนแปลงได้ เราเชื่อว่าโครงสร้างพื้นฐานที่สำคัญควรเป็นโอเพ่นซอร์สที่ไม่เปลี่ยนแปลง และ เป็นเจ้าของ โดยแอปพลิเคชันของผู้ใช้เสมอ