ครอบคลุม

ในความมืดมิดยังคง -

เสียงเดียวที่ดังก้องอยู่ภายใน

และห้ำหั่น

ห่มผ้าให้แน่น

เพื่อป้องกันสิ่งแปลกปลอม

เงียบไปตามผิวหนัง

จนกระทั่ง

เปลี่ยน,

การเคลื่อนไหวในเงามืด,

กระซิบเบาๆว่า

ฝาครอบถูกรบกวน

ฉันไม่ได้ย้าย

ร่างกายของฉันยังคงเป็นหิน

แต่การแพร่กระจายรอบตัวฉันสั่นคลอน

การเคลื่อนไหวลางร้ายกลับไปกลับมา,

อยู่เหนือการควบคุมของฉัน

ส่งสัมผัสที่เบาที่สุด

ตามขาของฉัน

ลมหายใจของฉันหยุด ปริมาณ

ของเสียงก้องในหัวของฉัน

เข้มข้นขึ้น

ในขณะที่สิ่งที่มองไม่เห็นคืบคลานเข้ามาใกล้มากขึ้น

ห่มผ้า

ในขณะที่ฉันถูกจับเป็นเชลย

ความสยดสยองของการลงโทษที่ไม่แน่นอน

ที่โอบกอดฉันไว้แน่น...

เมื่อสิ่งมีชีวิตปรากฏตัว...

และหัวใจที่เต้นรัวก็เงียบลง

สวัสดีคุณแม่!

บทกวีที่ได้รับแรงบันดาลใจจากบทความที่นี่:

การแจ้งเตือนของนักเขียน MuddyUm รายสัปดาห์ครั้งแรก!

ติดตามฉันที่ Words from the River!