เราต้องรู้สึกมีความสุขแค่ไหน?

เมื่อเร็ว ๆ นี้ ฉันเคยชินกับคุณภาพเสียงของเพลงของฉัน หมกมุ่นอยู่กับความจริงที่ว่า ฉันไม่สามารถซื้ออุปกรณ์บันทึกเสียงเพื่อทำให้เสียงดีขึ้นได้ มันกัดกินฉัน! ความคิดเห็นของผู้คนเกี่ยวกับคุณภาพการบันทึกทำให้ฉันไม่สบายใจและทำให้อารมณ์ของฉันแย่ลง แม้ว่าจะมีความคิดเห็นในเชิงบวกมากมาย แต่ฉันก็เน้นไปที่แง่ลบ ปรากฏว่าทุกคนที่พยายามทำในวงการเพลงมีอุปกรณ์ที่ใช่!

แต่นี่เป็นวิธีคิดที่บิดเบี้ยว! อันที่จริง ฉันรู้สึกเป็นสุข ที่มีคนดูแลมากพอที่จะแสดงความคิดเห็น นับประสาให้คำติชมที่เฉพาะเจาะจงเกี่ยวกับวิธีปรับปรุงคุณภาพแก่ฉัน

ฉันลืมไปว่าสิ่งที่สำคัญไม่ใช่คุณภาพแต่เป็นแก่นแท้! จิตวิญญาณของดนตรี!

“หยุดมองหาข้อบกพร่องและเริ่มมองหาความก้าวหน้า” — Prachi Dash Mishra

ในโลกของอินเทอร์เน็ต ทุกสิ่งอาจดูสมบูรณ์แบบ ไม่ใช่หนึ่งบันทึกผิด หนังสือพิมพ์มองข้ามความผิดพลาดของผู้คนและนำเสนอสิ่งที่ควรเป็นอุดมคติให้กับเรา ฉันไม่ได้บอกว่าเราควรมุ่งเป้าไปที่ความสมบูรณ์แบบที่น้อยกว่า แต่เมื่อพลาดไป เราก็ไม่ควรไม่มีความสุข ความก้าวหน้าคือสิ่งที่ควรทำให้เรามีความสุข

ฉันตระหนักว่าถ้าฉันถูกห่อหุ้มด้วยคุณภาพฉันจะไม่มีความสุข จะมีปัจจัยในชีวิตของเราอยู่นอกเหนือการควบคุมเสมอ บางอย่างที่เราอยากได้ ความจริงก็คือเราอาศัยอยู่ในโลกปัจจุบันที่เราสามารถรับข้อมูลได้ด้วยการคลิกปุ่มเพียงปุ่มเดียว เราจะทุกข์ใจหากต้องรอเวลาใด ๆ เลย เราลืมไปว่ายังมีความงามในความก้าวหน้า การรอคอยนั้นทำให้เรามีเวลาหายใจก่อนที่ทุกอย่างจะท่วมท้น หากเราได้สิ่งที่ต้องการในทันที เราอาจไม่เห็นคุณค่าของสิ่งที่เรามี หากเราไม่ได้ทำงานเพื่อมัน อาจมีระบบโอเวอร์โหลด ซึ่งเราไม่สามารถรับมือกับสิ่งที่เราต้องการจริงๆ เพราะมันเกิดขึ้นเร็วเกินไป

เคล็ดลับสู่ความสุขคือการตระหนักว่าที่ที่คุณอยู่และสิ่งที่คุณมีนั้นเพียงพอแล้ว และจะช่วยให้คุณไปถึงที่ที่คุณต้องการได้

“เมื่อคุณเริ่มจดบันทึกสิ่งที่คุณรู้สึกขอบคุณ คุณจะเริ่มมองไม่เห็นสิ่งที่คุณขาด” — เยอรมนี Kent

คุณคือทุกอย่างของผม

นาโอมิ ไลลา :) xx

ปล.ถ้าชอบบล๊อกนี้ฝากกดปรบมือกดติดตามผมตรงนี้นะครับจะได้ไม่พลาดโพส❤

นี่คือเรื่องราวเพิ่มเติมสำหรับคุณ

ความกล้าหาญคือกล้ามเนื้อ ไม่มีอะไรที่แตะต้องไม่ได้ The Disclaimer Age