การเปิดประตู

หลายปีที่ผ่านมาฉันพยายามบังคับให้ประตูเปิด
โดยใช้ความเฉลียวฉลาดในใจโดย
ผสมผสานกลเม็ดทั้งหมดเข้าด้วยกัน
เพื่อให้กลายเป็นกุญแจในมือที่มีความรู้

แต่มันจะไม่ขยับเขยื้อน
บานพับของมันเป็นสนิมและไม่มีการรั่วซึม
ฉันถามถึงความมีสติ
และน้ำตาที่ยอมแพ้

ฉันหันหลังอย่างสิ้นหวัง
รอวันที่ช่างทำกุญแจจะมา
พร้อมกับกุญแจที่ห้อยอยู่ข้างๆเขา

แต่วันนี้ด้วยพู่กันในมือ
และผืนผ้าใบที่สาดสี
โดยไม่ได้ตั้งใจแม้แต่น้อย
ประตูก็เปิดออก

ดนตรีออกมาเล่นและเล่น
ประกาศให้ผู้เป็นที่รักเข้ามาในหัวใจ
ของฉันจนกระทั่งดวงตาของฉันขู่ว่าจะระเบิด
ด้วยแสงของเธอ

ใบหน้าทั้งหมดของหัวใจของฉัน
มองกลับมาที่ฉันจากที่อยู่ของพวกเขา
จากเมฆและเปลือกไม้
และยิ้ม

การเหล่มองโลก
เพื่อเตือนสติให้ส่งความคิดที่น่ากลัวออกไป -
เป็นไปไม่ได้
ทั้งหมดที่ฉันทำได้คือหัวเราะเยาะ
โลกที่เราเรียกว่าปกติ

จากนั้นประตูก็เริ่มปิดลง
และเสียงฝีเท้าของเธอก็ดังก้องไปตามทางเดิน
เสียงเพลงดังขึ้นด้านหลัง
จนกระทั่งเสียงคลิก
และความเงียบ

แต่ดวงตาของจานากะ
ไม่เหล่
และไม่แสดงความกลัวในใจของเขา
และใบหน้าของหัวใจของเขาก็
ยิ้มกลับมาที่เขาจาก
พื้นกระดานที่เขาเดิน

เพราะเขารู้ว่าผู้
เป็นที่รักของเขาจะกลับมาเป็น
อิสระจากความพยายามเล็กน้อยของเขา

และรอคนที่มีความสุข!

ขอบคุณสำหรับการอ่าน. นี่คือบทกวีสองสามบทที่ฉันหวังว่าคุณจะสนใจ

The Rider in the Sky เค้กของผู้เป็นที่รัก กำลังถือกำเนิดขึ้น

เยี่ยมชมผู้เขียนหน้า คุณสามารถดูงานศิลปะของฉันบนPinterest คุณสามารถปฏิบัติตามฉันFacebook ไชโย