เด็กไฟ

เมื่อมันเกิดขึ้นในดินแดนแห่งหิมะสวรรค์ที่ซึ่งยักษ์ที่รู้จักกันในชื่อ Annunakai อาศัยอยู่ เด็กคนหนึ่งก็ถือกำเนิดขึ้น ผู้หญิงคนนั้นชื่อ Seviwyn และสามีของเธอชื่อ Judius Seviwyn และ Judius ปรารถนาที่จะมีลูกมาหลายสิบปี แต่ก็ยังไม่มีใครมา พวกเขาเก็บต้นไม้ Ninoveh แคระไว้ในสวนอันอบอุ่น ซึ่งเป็นพื้นที่สี่เหลี่ยมเล็กๆ ตามธรรมเนียมของพวกเขา

สวนแห่งนี้อบอุ่นด้วยลมหายใจของมังกรที่ปล่อยออกมาจากรูที่เจาะผ่านน้ำแข็งและหินไปยังถ้ำของคนโบราณด้านล่าง ทุกวันพวกเขาเฝ้าทะนุถนอมต้นไม้โดยอธิษฐานว่าวันหนึ่งมันจะเป็นลูกของพวกเขาที่พวกเขาจะเลี้ยงดู

แต่ตลอดหลายปีมานี้พวกเขาปรนนิบัติต้นไม้แต่ไม่เคยออกผลเลยสักครั้ง สำหรับ Annukai เด็ก ๆ จะมาหลังจากที่ทั้งคู่กินจากต้นไม้เท่านั้น เชื่อกันว่าเมื่อผลิดอกออกผลจะเป็นเครื่องพิสูจน์ถึงความเหมาะสมของทั้งคู่ในฐานะพ่อแม่ คู่รักที่ต้นไม้ไม่ออกผลก็ไม่มีลูก แม้ว่าสิ่งนี้จะหายากในหมู่แอนนุไค

หลายปีผ่านไป จูเดียสก็สิ้นหวัง ในขณะที่เซวียวินก็ดูเหมือนจะลาออกเช่นกัน แต่เธอไม่เคยหยุดค้นหาปาฏิหาริย์อย่างลับๆ วันหนึ่ง Seviwyn ตะโกนใส่สามีที่งุนงงของเธอให้พานางผดุงครรภ์มา เขาวิ่งหนีจากเสียงตะโกนอันน่าสะพรึงกลัวของเธอเพื่อทำตามที่เธอบอกด้วยความสงสัยว่าการไม่มีลูกของเธอทำให้เธอไร้ปัญญาหรือไม่

หิมะโปรยปรายเป็นม่านและในไม่ช้าเขาก็หายไป เห็นแสงแวววาวแต่ไกลจึงมุ่งหน้าไปทางนั้น ทันใดนั้นแสงดูเหมือนจะล้อมรอบเขาและทำให้เขาตาบอดเพราะเงาสะท้อนน้ำแข็ง เขาหมุนไปรอบแล้วรอบเล่าจนวิงเวียนศีรษะจนล้มลงไปบนหิมะนุ่ม

จูเดียสตื่นขึ้นมาในกระท่อมของพวกเขา ท่ามกลางความอบอุ่นและเสียงกระซิบแผ่วเบาของผู้หญิงสองคน บนเตียง เซวียวินนอนคุยกับคนแปลกหน้า เธอไม่ใช่นางผดุงครรภ์ ขณะที่เขาคืบคลานเข้ามาใกล้เขาสังเกตเห็นหลายสิ่งหลายอย่าง เซวีนดูเหมือนจะมีน้ำตาแห้งบนแก้มสีซีดของเธอ ชายแปลกหน้ามีผมสีแดงสดในเฉดสีที่มองไม่เห็นในหมู่ชาวอันนุไค และผู้หญิงสองคนกำลังพูดอย่างร้อนรนผ่านมัดที่ห่อด้วยผ้ากระสอบที่เซวียวินถืออย่างงุ่มง่าม

พวกผู้หญิงหยุดพูดเมื่อเขาเข้ามาใกล้ ชายแปลกหน้าพูดบางอย่างเกี่ยวกับหนี้ที่จ่ายไป และเดินจากกระท่อมไปพร้อมกับพยักหน้า เมื่อเขามองลงไปก็ต้องประหลาดใจที่เห็นเด็กที่มีดวงตาสีเขียวขอบสีเหลืองอำพันเงยหน้าขึ้นมองเขาด้วยใบหน้าที่ไม่สวยงาม

พวกเขานั่งเงียบจนกระทั่งเด็กเริ่มร้องไห้ นี่เป็นจุดเริ่มต้นของวันแห่งการทะเลาะเบาะแว้งและคร่ำครวญแทบตลอดเวลา ขาดการนอนเพียงสั้นๆ เด็กปฏิเสธที่จะให้นมจาก Seviwyn โดยรับแต่น้ำน้ำผึ้ง กำปั้นเล็กๆ ของเธอกำแน่นด้วยความโกรธ

ในที่สุด สามวันหลังจากคลอด เซวียวินก็สารภาพกับสิ่งที่เธอทำ วันหนึ่งขณะที่นางกำลังเดินด้วยความเศร้าใจที่ไม่มีบุตร นางก็มาถึงทะเลสาบแห่งหนึ่งซึ่งน้ำในทะเลสาบนั้นไม่เป็นน้ำแข็งอย่างน่าอัศจรรย์ หงส์ตัวหนึ่งปรากฏตัวขึ้นและค่อยๆ ร่อนไปหาเธอ

เมื่อหงส์แตะฝั่งก็กลายร่างเป็นหญิงงาม เธอบอกเซวียวินว่าเธอไม่ต้องเสียใจอีกต่อไปเพราะเธอกำลังจะให้กำเนิดลูกสาวที่สวยงามในไม่ช้า ผู้หญิงคนนั้นให้ Seviwyn สาบานว่าเธอจะกินผลแรกของต้น Ninoway ของพวกเขาไม่ว่ามันจะออกมาเป็นอย่างไร จากนั้นฟิออนนาซึ่งเป็นชื่อของผู้หญิงคนนั้นก็กลายร่างเป็นหงส์ว่ายออกไป

เมื่อผลแรกปรากฏขึ้น มันเน่าไปครึ่งหนึ่ง ผิวของมันปกคลุมด้วยหูดเหมือนส่วนที่ยื่นออกมา กลิ่นเน่าเกือบติดปากเซวียวิน แต่นางกินเนื้อรสเปรี้ยวจากภายใน กลืนซ้ำๆ เพื่อกักขังมันไว้

“เซวี่ยหวิน! คุณต้องรู้ว่าเธอมาจากเฟย์แน่ๆ” จูเดียสอุทาน “คุณไม่เคยสาบานต่อ Fey และการทำตามคำแนะนำของพวกเขาจะทำให้หัวใจแตกสลายเท่านั้น . ” ทั้งคู่มองไปที่เด็กที่นอนดิ้นอยู่ตรงมุมห้อง

“ช่างเปลี่ยน” จูดิอุสกระซิบ ความเงียบของ Seviwyn เป็นคำตอบที่เพียงพอ เขาคว้าเด็กขึ้นและบุกออกจากกระท่อม Sevywyn เดินตามมาถึงหมู่บ้านโรงตีเหล็กอย่างช้าๆ และพบว่า Judius กำลังวางเด็กลงในชามพลั่วเหล็กร้อนแดงที่ช่างตีเหล็กถืออยู่นิ่งๆ ทารกร้องครวญครางและฟาดฟัน เสียงกรีดร้องของ Seviwyn ดังขึ้นพร้อมกับเสียงของอีกคน

เธอรีบวิ่งไปหาเด็กคนนั้นแต่ถูกปิดกั้นด้วยความร้อนที่ส่องแสงระยิบระยับ เมื่อแสงจ้าจ้าขึ้น จูดิอุสก็ยื่นมือออกไปข้างหน้าเพื่อดึงเด็กมาหาเขา จากนั้นจึงหย่อนเธอลงในอ่างใกล้ๆ เด็กตัวแห้งและห่อตัวอยู่ในอ้อมแขนของเขาอย่างเงียบ ๆ ขณะที่เขาพึมพำกับเธอเบา ๆ

เมื่อเขาหันมา เซวียวินก็เห็นว่าเป็นลูกแท้ๆ ของพวกเขาที่เขาอุ้มอยู่ ในการตอบคำถามของเธอ เขากล่าวว่า “แม้แต่เฟย์ก็ไม่ยอมปล่อยให้ลูกของเธอต้องทนทุกข์ทรมาน” เซวียวินอุ้มเด็ก จูเดียสโอบแขนทั้งสองไว้ แล้วครอบครัวก็เดินกลับบ้านพร้อมกัน

หากคุณสนุกกับการอ่านเรื่องราวนี้ คุณอาจชอบสิ่งเหล่านี้:

ความคร่ำครวญของหนังกลับสำหรับแม่ของเธอ ทะเล

คุณยังสามารถค้นหาลิงก์ไปยังบทความ เรื่องราว นวนิยาย และบทกวีทั้งหมดที่ฉันเผยแพร่บนสื่อได้ที่นี่ ขอบคุณที่อ่านและสนับสนุน Mental Gecko!