การเดินเท้าเปล่าทำให้ฉัน
ตระหนักถึงความจริงเกี่ยวกับชีวิต
บางครั้งความเจ็บปวดก็เยียวยาเรา
ความสะดวกสบายทางโลกที่เจ็บเหมือนมีด

หัวใจที่สงบรู้สึก
ถึงหญ้าสดที่อ่อนนุ่ม
จิตใจที่ไม่สงบรู้สึก
ถึงหนามที่มองไม่เห็น

ความกลัวกลืนกินเราเมื่อ
เราสงสัยในความสามารถของเรา
เส้นทางนั้นดูยากจนกว่า
เราจะเริ่มการเดินทาง

เราควรเรียนรู้ที่จะปล่อยวางการ
กลั้นไว้จะเจ็บมากกว่า
เมื่อเราเอาชนะความกลัว
ชัยชนะรอเราอยู่แน่นอน

©️ Simran Kankas 2021 สงวนลิขสิทธิ์

บทกวีข้างต้นมาจากหนังสือของฉัน ' บียอนและภายใน ' ที่มีอยู่ในอเมซอน

แจ้งวันอาทิตย์ที่ 7 กุมภาพันธ์ 2564:

เขียนบทกวีหรือไฮกุหรือเรื่องราวหรืออะไรก็ได้โดยใช้คำว่า"สำนึก"

มันควรจะเกี่ยวข้องกับ Spirituality

คุณสามารถส่งเรื่องราวของคุณในรูปแบบใดก็ได้ที่คุณเลือกเช่นกัน

โปรดระบุพรอมต์ (ชื่อ)ที่ด้านล่างของเรื่องราวของคุณ

ตรวจสอบให้แน่ใจว่าคุณใช้'Spiritual weekly prompt'เป็นหนึ่งในคำแท็กของคุณ

วันเผยแพร่เรื่องราวตามพร้อมต์: เรื่องราวที่อิงตามพร้อมต์จะเผยแพร่ในวันอาทิตย์เท่านั้น คำตอบของ Prompt จะไม่เผยแพร่อีกต่อไประหว่างวันจันทร์ - วันเสาร์

วันที่ส่งเรื่องราวตามข้อความแจ้ง-ส่งเรื่องราวตามข้อความแจ้งของคุณภายในวันเสาร์ไม่เกิน 23.59 น. EST หากเป็นไปได้

ขอบคุณครับ🙏

ซิมรานกันกาส

มีความสุขอยู่เสมอเพื่อสุขภาพที่ดี

ขอบคุณสำหรับการอ่าน. หากคุณชอบสิ่งนี้ลองสำรวจบทกวี / ไฮกุ / เรื่องราวอื่น ๆ ของฉัน

ฉันจะสร้างสวรรค์ของตัวเอง ฉันขอโทษ