ช่วยฉัน

“ความยิ่งใหญ่ของประเทศสามารถตัดสินได้จากการปฏิบัติต่อสัตว์ต่างๆ” มหาตมะคานธี

เมื่อใดก็ตามที่มีคนถามฉันว่าฉันอยู่ในการช่วยเหลือหรือไม่ ฉันก็มักจะแปลกใจเสมอ ทำไมฉันสงสัยว่าพวกเขาจะคิดว่าฉันจะเป็น? ฉันมักจะดูค่อนข้างงุนงงและสับสน ดวงตาของฉันเลื่อนขึ้นราวกับว่าฉันหวังว่าจะพบคำตอบที่หน้าผากของฉัน นอกจากนี้ยังช่วยให้ฉันสามารถถ่วงเวลาได้

ไม่ใช่ว่าฉันไม่เคยสงสัยเกี่ยวกับสิ่งช่วยชีวิตนี้มาทั้งชีวิต ฉันหมายถึง มีสัตว์เข้ามาอยู่ในเส้นทางของฉันหลายครั้ง ทำให้ฉันสงสัยว่าป้ายไฟนีออนชนิดใดที่ฉันต้องยกขึ้นสู่จักรวาล มีอยู่ช่วงหนึ่ง ข้าพเจ้าประกาศเสียงดังว่า “โรงเตี๊ยมเต็มแล้ว!”

“ฮา!” ฉันคิดกับตัวเอง “ฉันบอกจักรวาลแล้ว”

ใช่. ถูกต้อง.

ไม่นานหลังจากฉัน “เสร็จแล้ว! ไม่มีอีกแล้ว!” ประกาศว่าฉันจะฝันถึงสุนัขหรือแมวและอีกหนึ่งสัปดาห์ต่อมาพวกเขาก็จะปรากฏขึ้นอย่างแท้จริง หรือฉันจะขับรถและมีคนวิ่งอยู่ตรงหน้ารถของฉัน ในวันขอบคุณพระเจ้า ฉันเห็นสุนัขตัวเล็กวิ่งเข้าและออกจากรถที่ปั๊มน้ำมันที่พลุกพล่านมาก ใจคุณ ฉันไม่ได้มอง — ฉันถูกแสดง ฉันรู้สึกมีพลังมาทางซ้าย และเห็นเจ้าตัวเล็กตัวนี้วิ่งไปมาอย่างบ้าคลั่งและหมุนไปรอบๆ รถ รถบรรทุก และผู้คน ฉันรู้สึกว่าเขาต้องการความช่วยเหลืออย่างยิ่ง

ช่วงเวลานั้นเร่งด่วน เวลาคือตอนนี้ หมาน้อยบนลำ.

เมื่อฉันขับเข้าไปในปั๊มน้ำมัน ฉันได้ยินเสียงยางร้อง แทบจะไม่มีสุนัขตัวนั้นเลย ฉันเห็นเขาพุ่งเข้าไปอยู่ใต้รถ ฉันจอดรถใกล้ร้านสะดวกซื้อ หวังว่าจะออกให้พ้นทางแต่ใกล้พอที่จะไปหาเขา มันเป็นช่วงวันขอบคุณพระเจ้าที่พลุกพล่านและไม่มีใครมองหาสุนัขอยู่โดยเฉพาะอย่างยิ่งสุนัขตัวเล็กและเร็ว เมื่อฉันลงจากรถ ฉันได้ยินเสียงตะโกน และคนขับรถบรรทุกคันใหญ่ตะโกนว่า “ออกไปซะ ไอ้หมาบ้า!” จากนั้นเขาก็คำรามออกไป หัวใจของฉันเต้นรัว ทุกวินาทีมีความสำคัญ ดังนั้นฉันจึงติดอาวุธให้ตัวเองด้วยขนมกระตุกและสิ่งอื่น ๆ ที่ฉันสามารถหาได้ในร้านและออกเดินทางเพื่อช่วยเหลือเขา

ฉันใช้เวลาสองชั่วโมงถัดไปในการเจรจา อ้อนวอน และคลานบนพื้น ตรงกลางนั้น มีเด็กผู้ชายสามคนขี่จักรยานเข้ามาใกล้ฉัน เมื่อเห็นเจ้าตัวเล็กก็เยาะเย้ยว่า “นั่นมันหมาโง่นั่น ตีเขาถ้าคุณทำได้” ฉันตกใจและกรีดร้องใส่พวกเขา ฉันแน่ใจว่าฉันมีตาบ้า พวกเขาจากไป ฉันจะวางตัวเองระหว่างเขากับอันตรายที่อาจเกิดขึ้น ไม่มีคำถาม.

เห็นได้ชัดว่าสุนัขตัวน้อยหายไปและหิวโหย เขาจะเข้ามาใกล้มากเพื่อคว้าขนมและกลับออกไปอย่างรวดเร็ว เขาเป็นคนที่ว่องไวและฉลาดตามท้องถนน ฉันเห็นปลอกคอสีแดงขี้เล่นของเขา และตาข้างหนึ่งมีเมฆมากและได้รับความเสียหาย อาจเป็นอาการบาดเจ็บเก่า ขนของเขาเป็นสีดำและสีน้ำตาลที่สกปรกและสกปรก เผยให้เห็นร่างกายที่อยู่ข้างนอกมาระยะหนึ่งแล้ว โลกนี้เป็นสถานที่ที่ใหญ่มากสำหรับสุนัขตัวน้อย โดยเฉพาะอย่างยิ่งที่มีน้ำหนักไม่เกิน 8 ปอนด์

แต่เวลาก็หมดลง เช่นเดียวกับแสงสว่าง ฝนที่เย็นยะเยือกเริ่มตกลงมา และข้าพเจ้าก็เข้าใกล้เขาไม่ได้ ตอนนี้ฉันเป็นคนที่คลั่งไคล้ ฉันรู้สึกตื่นตระหนกในตัวฉันและได้ร้องออกมาดัง ๆ เพื่อขอให้พระเจ้าช่วยสิ่งมีชีวิตตัวน้อยนี้

“ได้โปรด” ฉันพูดเสียงดัง “ได้โปรดช่วยสุนัขตัวน้อยตัวนี้ด้วย ฉันทำทุกอย่างที่ทำได้” ฉันเรียกปืนใหญ่ขณะที่น้ำตาไหลอาบหน้า: “เซนต์. ฟรานซิส เซนต์โรช! มัคคุเทศก์! เทวดา! ฉันต้องการความช่วยเหลือตอนนี้!”

เสียงของฉันดังขึ้นด้วยความสิ้นหวัง ฉันกำลังสูญเสียความหวัง

ด้วยความประหลาดใจของฉัน สุนัขตัวเล็กตัวนี้จึงมองมาที่ฉันราวกับจะพูดว่า “ทำไมคุณไม่ถามฉันล่ะ” เขาโน้มคอของเขามาใกล้นิ้วของฉัน — ใกล้จนฉันคว้าคอเสื้อของเขาแล้วดึงเขาเข้ามาหาฉันอย่างรวดเร็ว ฉันกอดเขาด้วยสุดกำลัง แม้ว่าเราทั้งคู่จะสั่นเหมือนหุ่นไล่กาในพ่อมดแห่งออซ ราวกับว่าเวลาได้หยุดลง ไม่รู้ใครสบายใจกว่ากัน

ระหว่างทางกลับบ้านนั้นเงียบไป ยกเว้นการหายใจเร็วของเขา (เหมือนเขาวิ่งมาราธอน) และการสูดหายใจเข้าอย่างโล่งอกและฟันพูดคุยของเรา ปาฏิหาริย์ได้เกิดขึ้นจริง - ชั่วขณะหนึ่งภายใต้การแทรกแซงจากสวรรค์ และแม้ว่าฉันจะไม่มีแผน แต่ฉันรู้ว่าฉันจะได้รับการแสดงขั้นตอนต่อไปที่ดีที่สุดสำหรับเด็กคนนี้ ท้ายที่สุด ฉันได้รับการแจ้งเตือนถึงสถานการณ์ที่ยากลำบากของเขาตั้งแต่แรก

Remy (ตั้งชื่อตามตัวละครใน Ratatouille) กลายเป็นเด็กผู้ชายที่อ่อนหวานที่สุด — สดใส เข้ากับคนง่าย และน่ากอดมาก สถานที่โปรดของเขา? ซุกตัวอยู่หน้าเตาผิงเพื่อให้ร่างกายอบอุ่นไปตลอดชีวิต

Remy มีการผจญภัยอีกมากมายในช่วงชีวิตของเขา เขาเป็นวิญญาณที่น่าทึ่งอย่างแท้จริง ไม่เพียงแต่เขาขี่ปีกนางฟ้าเท่านั้น แต่การจากไปของเขายังพิสูจน์ให้เห็นถึงความอัศจรรย์อีกด้วย — เรื่องราวทั้งหมดอยู่ในตัวของมันเอง

การช่วยเหลือไม่ได้เกี่ยวกับความพยายามอย่างกล้าหาญมากเท่า (แม้ว่าจะเป็นไปได้) มากเท่ากับการแสดงให้เห็นชีวิต — ปัจจุบัน, ตื่นตัว, พร้อมใช้งาน — และความเต็มใจที่จะให้บริการ อาจเป็นเรื่องง่ายๆ เช่น ยื่นมือให้คนอื่นหรือเสนออาหารร้อนให้คนหรือสัตว์ที่หิวโหย อาจเป็นรอยยิ้มที่มอบให้กับคนแปลกหน้า

และเช่นเดียวกับเพลง Aretha Franklin "Rescue Me" พูดว่า: "ช่วยชีวิตฉัน / โอ้พาฉันไปในอ้อมแขนของคุณ / ช่วยชีวิตฉัน / ฉันต้องการเสน่ห์อันอ่อนโยนของคุณ / เพราะฉันเหงาและฉันเป็นสีฟ้า / ฉันต้องการคุณและความรักของคุณ ด้วย” เราทุกคนจำเป็นต้องได้รับการช่วยเหลือเป็นบางครั้งบางคราว...ในบางช่วงของชีวิต

ฉันเขียนเรื่องราวแบบนี้มากขึ้นทุกสองสามสัปดาห์ หากคุณสนใจ คุณสามารถรับอีเมลเมื่อเราเผยแพร่ได้โดยสมัครที่นี่

คุณสามารถหาข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับฉันได้โดยไปที่tamihendrix.com