บทกลอนถึงพระมารดา

แม่คือเธอที่สามารถแทนที่คนอื่นได้ แต่ไม่มีใครแทนที่ได้ - พระคาร์ดินัล Gaspard Mermillod

ตอนที่ฉันยังเด็กเกินไปที่จะพูด เธอเข้าใจทุกท่าทางงี่เง่าของฉันโดยที่ฉันไม่ต้องพูดอะไรเลย
เมื่อฉันทำกางเกงของฉันสกปรก เธอก็ทำความสะอาดให้ฉันโดยไม่รังเกียจเลยสักนิด
เมื่อฉันคร่ำครวญและร้องไห้โดยไม่จำเป็น เธอเช็ดน้ำตาให้ฉันด้วยรอยยิ้ม

ทำไมฉันเช็ดเธอไม่ได้ตอนนี้?

สำหรับความสำเร็จเล็ก ๆ น้อย ๆ ของฉัน เธอดีใจมากกว่าฉัน
ทุกครั้งที่ฉันเจ็บปวด เธอห่วงมากกว่าฉัน
ทุกครั้งที่ฉันสะดุดล้ม เธอกลั้นน้ำตาไว้ เธอพยุงฉันขึ้น
สำหรับทุกความโศกเศร้าหรือความสุข ชัยชนะหรือความล้มเหลว ฝนหรือร่มเงา
เธออยู่เคียงข้างฉันเสมอเพื่อให้กำลังใจฉันหรือลูบหลังฉัน

ทำไมฉันถึงอยู่เคียงข้างเธอไม่ได้เมื่อเธอต้องการฉัน?

ให้ทุกความสุขที่ฉันรู้สึกก้องในใจเธอ
ให้ทุกหยาดน้ำตาที่เธอหลั่งไหล ร่วงหล่นจากดวงตาของฉัน
ให้ทุกความสุขที่ฉันประสบเป็นของเธอ
ให้ทุกความโศกที่กระทบใจเธอ
ให้ฉันรับภาระทั้งหมดของเธอ และเธอ ความสะดวกสบายทั้งหมดของฉัน

เราจะไม่มีวันรู้สึกถึงความเจ็บปวดที่พวกเขารู้สึก
เราไม่อาจทำการเสียสละที่พวกเขาทำ
เราไม่สามารถรักในแบบที่พวกเขารักได้

ถึงพวกเขาที่ได้เสียสละส่วนหนึ่งของตัวเองเพื่อเราอย่างแท้จริงและโดยเปรียบเทียบโดยไม่ได้ร้องขอและไม่เรียกร้องสิ่งใดตอบแทน

ถึงมารดาของเรา

นี่คือบทกวี