บทกวีสำหรับ Man-flu

ในการรับรู้บทกวีเกี่ยวกับรัฐธรรมนูญที่ละเอียดอ่อนของผู้ชาย

ฉันรู้สึกเบื่อหน่ายกับปริมาณของฉัน Bobby McPhee กล่าว
มันคือ ticklin 'และ dripplin' และ bovverin 'ฉัน
รู้สึกอบอ้าวจริงๆและเป็นสีแดงแวววาว
ฉันสามารถอยู่บ้านกับแม่ที่โรงเรียนและเข้านอนได้หรือไม่?
เตียงนอนของฉันดูอบอุ่นและอบอุ่นและสบาย
ซึ่งเป็นสิ่งที่ฉันต้องการ 'เพราะฉันรู้สึกไม่สบายเลยทีเดียว
ฉันแน่ใจว่าถ้าฉันปีนขึ้นไปข้างหลังภายใต้ตัว
ว่างเปล่าและกอดตัวสั่นเทาของฉันและมีชุดฮังกี้มากมาย
และดูการ์ตูนบางเรื่องและดื่มชาร้อน ๆ
ปริมาณที่มากเกินไปของฉันจะหยุดยั้งฉันได้

นี่ฟังดูค่อนข้างจริงจังแม่เจนของบ๊อบบี้กล่าว
พ่อของคุณมีบางอย่างที่ฟังดูเหมือนกัน
หูของคุณเสียงแตกและหึ่งและเจ็บหรือไม่?
หัวของคุณเต้นแรงอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อนหรือไม่?
คุณรู้สึกวิงเวียนจริงๆคุณเห็นจุดต่างๆมากมายหรือไม่?
คุณเป็นหวัดแล้วก็ร้อนทันที?
พ่อของคุณบอกฉันว่าผิวหนังของเขาคันไปหมด
คิ้วของเขาเจ็บนิ้วหัวแม่เท้ากระตุก
เขาคิดว่ามันค่อนข้างน่าจะเป็นจุดจบ
ฉันจึงปล่อยให้เขาอยู่บ้านด้วยความหวังว่าเขาจะซ่อมให้

ฉันกำลังจะตายพ่อของบ๊อบบี้ร้องไห้อยู่ในห้องโถง
มีใครอยู่ข้างนอกไหม โปรดรับสายของฉัน
ถึงเวลาขึ้นรถพยาบาลแล้วมีใครอยู่ไหม?
ฉันต้องเตรียมตัวให้พร้อมและจัดการเรื่องของฉัน
มาแล้วเจนถอนหายใจออกไปเถอะที่รัก
จากนั้นเธอก็ซุกบ๊อบบี้ที่น่าสงสารและจั๊กจี้หูของเขา
เธอมอบหุ่นยนต์ของเขาให้เขาและกอดตัวเองอย่างแนบเนียน
จากนั้นเช็ดจมูกของเธอเองด้วยแฮงกี้ของเธอเอง
จมูกของเธอก็เห็บลินและหยดน้ำด้วย
แต่โชคดีที่คุณแม่ไม่ป่วยเป็นไข้หวัดใหญ่

© Sarah J. Baker 2020 สงวนลิขสิทธิ์