Zagracony

Czy zagracone biurko
jest oznaką zatłoczonego umysłu?
Ignorowany i tolerowany przez chwilę,
dopóki słowa nie znajdą spokoju ani miejsca do oddychania.

Bałagan, niczym ciężarna przerwa nieutwardzona, zapadnięta, zdeprawowana, poeta myśli rymem lub leci swobodnie jak orzeł na zranionym niebie.

Wyłaniają się trajektorie myśli, ewakuowane przez szarą materię,
rozpryski mózgowe,
surowe emocje pryskane i pogrążone w bezmyślnej paplaninie,
to jak grzebanie w czyichś śmieciach,
czyichś drogocennych zasobach
popiołów, które jątrzą się jak spieczona uraza, pozbawione zadowolenia, zanim zakwitną lub eksplodują w gorzkie, nieskruszone rozczarowanie.

Niechlujne słowa
często gmatwają tyrady przy ich pierwszej prowokacji,
sylaby są
zatłoczone tylko w miejscach stojących,
ale kto może zobaczyć las przez drzewa
lub przejrzystość przez bałagan?

Za moją głowę może zostać wyznaczona nagroda,
przypadkowa, wykupiona przez słowa, które trzymają mnie jako zakładnika,
niecierpliwie czekając na czystą, określoną przestrzeń.
Do tego czasu znajduję się zablokowany, wymazany,
wiedząc, że powinienem po prostu pobierać od nich czynsz za życie w mojej głowie.

Niektóre słowa sprawiają przyjemność we flircie,
zwłaszcza te, które lśnią jak diamenty na nocnym niebie,
ale nie mogą
wypełnić twoich pustych kieszeni, dopóki nie wypełnią twojego zagraconego umysłu.

© Connie Song 2021. Wszelkie prawa zastrzeżone.