Zablokowany

Wydaje mi się, że przyciągam kurz —
atomy energii, pomysły i infuzje
, które w jakiś sposób szukają
przestrzeni do lotu —
lub miejsca, w którym można się zakorzenić,
może znaleźć dom lub schronienie do zajęcia…

Jestem pasożytem,
który wita ich towarzystwo,
a jednak jestem gospodarzem,
duchem,
którego dręczyło
tworzenie
czegoś z niczego,
rozbrzmiewa echem w ciszy.

Łapacz snów słów
na skrzydłach żelaznego motyla,
choć czasami czuję się jak pusty kokon,
zwinięty w kłębek w pozycji embrionalnej.

Czy jestem druciarzem,
ochrzczonym myślicielem,
który wyrywa i zbiera
wszczepione mi w głowę wrażenia ,
jak sałatka z uschniętych
mleczy i nasion izotopów irydu wrzucona do lotosowej miski, popychana
, zamiast tylko istnieć,
obficie wydychana
w mojej brudnej pustce czarnej dziury i elipsa myśli,
wydalająca tlen?

Miłość nienawiść.
Słowa i mój długopis.
Być może zamiast tego
jesteśmy absurdalnie symbiotyczni, współzależni,
wstrząśnięci i poruszeni.
Ale dlaczego jestem stłuczonym wazonem,
a nie parnymi kwiatami?

S ometimes czuję byłoby łatwiej
zmierzyć wszechświat sznurowadle,
niż być obiektem drwin przez sylab protetycznych,
unoszące się w mojej wyobraźni,
wali w mojej głowie,
aż słowa
uchodzące
z mojego pióra
uścisku
zużywają
stać
mnie.

Mówią, że moje chi może być zablokowane
i podejrzewam, że pozostawią świeże,
niesłyszalne blizny.

© Connie Song 2021. Wszelkie prawa zastrzeżone.