Tornado mojego umysłu

Nie potrafię skoncentrować się
na zadaniu, które
należy wykonać , na rzeczach, które muszą być zrobione, myślę

, że błądzę w różnych kierunkach - nigdy
w kierunku, w którym
chcę -
że chcę, żeby poszło.

Brak poczucia bezpieczeństwa
napędza moją
niezdolność
do bycia pewnym siebie
i dumy
z osiągnięć, o których wcześniej
tylko marzyłem.

Wewnętrzny krytyk mówi,
że nie
jesteś wystarczająco dobry, nie jesteś kimś wyjątkowym,
co sprawia, że ​​myślisz, że
masz rację?

Uciszam ją
jednym pytaniem -
dlaczego nie ja?

W głębi duszy wydaje się, że
tak może być - powinien to być
początek zupełnie
nowego rozdziału.

Nie będę cię prosić, żebyś
mnie złapał, bo
jestem zwolennikiem -
podtrzymuję cię
, przemawiam do ciebie życiem.

Nigdy nie mógłbym cię prosić
o to samo.
Nigdy nie chciałbym
przeszkadzać - czy jestem szalony?
Nie mogę uporządkować całego tego
bałaganu, unoszącego się w
zakamarkach mojego mózgu.

Mój umysł jest
jak tornado,
ryczące syreny,
ostrzegające, ale
wolę się wyróżniać
na otwartej przestrzeni
bez schronienia.

Wirujące i wirujące,
wirujące i obracające się,
porywają mnie i zabierają
, daleko,
gdzie mogę wszystko
zrozumieć.
Gdziekolwiek, ale tutaj.

Siedząc w ciszy.
Aby przyciągnąć moją uwagę,
użyj intencji, aby dotrzeć tam
, gdzie próbuję dotrzeć.