Świetna matka

Poezja wersetu swobodnego - lekcje duchowe i życiowe

~ W kochającej pamięci mojej babci ze strony ojca ~

Odgięta plecami, ona pracuje w swoim ogrodzie
Tu robię motykę, tam wyrywa chwasty -
To jest krew jej życia, by zapewnić rodzinie

Bezczynne ręce tutaj nie ma miejsca
Uczymy się wcześnie
Jeśli chcesz jeść, zajmujesz się ogrodem

To też staje się naszym życiem
Stać się jednością z Ziemią
Nasze ręce ślizgają się po fasoli i rabarbaru
Ciche modlitwy do Wielkiego Ducha

Mijają pokolenia -
Lekcje wyniesione z Wielkiej Matki
przenikają do naszego rodu
Wszyscy skosztowaliśmy owoców jej pracy

Ale stała się przestarzała -
Nowsze pokolenie nie jest w stanie zrozumieć
Niechęć do pracy Matka Ziemia
Odłączenie między ciałem a duchem

W zeszłym sezonie błaga
Chęć poczucia, że ​​ziemia znów ją pokonuje
Ale jej prośba zostaje odrzucona
Ziemia, którą pracowała, jest jałowa, pustkowie

Wiosna nadchodzi w całym swoim majestacie
Kwiaty kwitną, gdy Wielka Matka więdnie w swoim pokoju
Sama obserwuje ją pola wracają do obfitości natury

Zawsze o świcie, poranek mija
Ciotki budzą się ze snu
Bez kawy, bez śniadania, gdzie jest Wielka Matka?

W swoim idealnie zaścielonym łóżku, w jednej linii nie na miejscu,
leży Wielka Matka - uschnięta i blada, oczy zamknięte
w spokoju - nie będzie się więcej trudzić

© 2020 Lori Carlson. Wszelkie prawa zastrzeżone.

Jeśli podobał Ci się ten wiersz, być może spodoba Ci się jeden z nich:

Lori Carlson pisze wiersze, beletrystykę, artykuły i eseje osobiste. Większość jej tematów koncentruje się na związkach, duchowości, lekcjach życia, zdrowiu psychicznym i społeczności LGBTQ +. Sprawdź jej osobisty blog Mediumtutaj.