Rosnący basen

Bank Światowy w swoich kwietniowych prognozach dotyczących ubóstwa powiedział, że około 13 milionów Nigeryjczyków spadnie poniżej krajowej granicy ubóstwa do 2025 r. z powodu wzrostu liczby ludności przewyższającego redukcję ubóstwa. Stabilność makroekonomiczna Nigerii osłabła z powodu kursów walut, inflacji, presji fiskalnej i zmniejszających się rezerw walutowych, a na sytuację fiskalną Nigerii wpłynęły spadające dochody z ropy naftowej i rosnące wydatki. Ponadto wskaźnik cen konsumpcyjnych (CPI) wzrósł do 21,91 procent w lutym 2023 r., w porównaniu z 21,82 procent w poprzednim miesiącu, ponieważ stopa inflacji w kraju wzrosła do 21,91% z powodu niedoboru gotówki.

Niepokojące jest to, że przewiduje się, że 13 milionów Nigeryjczyków dołączy do 83 milionów już pracujących w stanie zawieszenia ubóstwa. W efekcie prawie sto milionów Nigeryjczyków stoi przed niepewną perspektywą wyżywienia, mieszkania, edukacji i utrzymania zdrowia w warunkach, które utrudniają im bycie społecznie produktywnymi członkami społeczeństwa. Nigeria jest już domem dla większości ludzi żyjących w absolutnym ubóstwie na całym świecie. Dodatkowe 13 milionów w ciągu najbliższych dwóch lat oznacza, że ​​więcej Nigeryjczyków popadnie w biedę niż cała populacja dziesięciu zachodnioafrykańskich sąsiadów. W tym sensie wpływ krajowych zmian społeczno-ekonomicznych będzie odczuwalny nie tylko w regionie, ale na całym kontynencie i na całym świecie. Głównym motorem emigracji z Nigerii jest unikanie ubóstwa, ale niedawna postawa polityczna kraju nieumyślnie wypatroszyła bodziec, który przyczyniłby się do tworzenia bogactwa i wartości oraz powstrzymania rozprzestrzeniania się ubóstwa. Polityka, taka jak niedawne przeprojektowanie Nairy, obsesja na punkcie kontroli wymiany walut i ograniczenia w handlu, wszystko to zrodziło ubóstwo. Skumulowany wpływ lat niedostatecznych inwestycji w infrastrukturę i rozwój kapitału ludzkiego nie pomógł. Komponenty luku wyjścia z ubóstwa zostały szeroko zbadane i dobrze udokumentowane: odpowiednie wykorzystanie technologii; poprawa edukacji, zdrowia i dobrostanu dziewczynek; powszechne zapewnianie infrastruktury, polityka zorientowana na wzrost i niezawodne dostawy energii; uwolnienie sektora prywatnego i dostosowany do potrzeb system edukacyjny. Ważne dla dyskusji jest to, że 36 stanów tego kraju jest przygotowanych do poprawy swojej produktywności gospodarczej. Weźmy Tarabę, jeden z biedniejszych stanów Nigerii. Ma większy obszar lądowy niż Belgia i Holandia i prawie taki sam potencjał rolny, ale zrealizowane dochody odpowiadają mniej niż 1% tego, co sama Holandia zarabia na eksporcie produktów rolnych. Co więcej, znaczna część tych dochodów pochodzi z przydziałów centralnych finansowanych z dochodów z ropy od jej odpowiedników w Delcie Nigru. A to tylko jeden stan z 36! Problemem definiującym największą gospodarkę Afryki jest jej niezdolność do tego, by ponad sto milionów obywateli było produktywnych. Zadaniem rządu jest zagwarantowanie sprzyjającego otoczenia biznesowego, infrastruktury i bezpieczeństwa, a reszta zazwyczaj układa się sama. Niestety, kolejne rządy zrzekały się swoich obowiązków wobec ludzi, a wielu Nigeryjczyków straciło poczucie celu. Obecna koniunktura gospodarcza kraju rośnie i spada wraz z ceną ropy naftowej, a niestabilność otoczenia geopolitycznego powoduje podwyższoną niepewność, która jest dodatkowym powodem do niepokoju. Nigeria będzie potrzebować co najmniej dekady ukierunkowanego i pozytywnego kształtowania i wdrażania polityki, aby odwrócić bieg wydarzeń. Czy to możliwe? Tak. Będzie to jednak wymagało wytrwałości i determinacji, których nigeryjskie przywództwo jeszcze nie wykazało. Nigeria będzie potrzebować co najmniej dekady ukierunkowanego i pozytywnego kształtowania i wdrażania polityki, aby odwrócić bieg wydarzeń. Czy to możliwe? Tak. Będzie to jednak wymagało wytrwałości i determinacji, których nigeryjskie przywództwo jeszcze nie wykazało. Nigeria będzie potrzebować co najmniej dekady ukierunkowanego i pozytywnego kształtowania i wdrażania polityki, aby odwrócić bieg wydarzeń. Czy to możliwe? Tak. Będzie to jednak wymagało wytrwałości i determinacji, których nigeryjskie przywództwo jeszcze nie wykazało.