Ponury

Ponury, jak prognoza
pochyla się nade mną
wszędzie, gdzie idę
ciemna chmura
spodziewająca się deszczu,
ale nie zatrzymująca wody,
więc szary po prostu unosi się,
dopóki nie leży na moim ramieniu
i nie łączy się ze mną

Wszechobecne uczucie mroku, jak aromat
pielęgnowanej walki,
który od lat gotuje
się na rozżarzonych węglach
mojego niezdecydowania
i prokrastynacji
lub, innymi słowy,
stagnacji mojego życia

Ponury, jak w otrzeźwiającej rzeczywistości,
która trzyma się mnie
i przypomina mi, że moje światło
jest nadal trochę ciemne w porównaniu
i że powinienem szukać większej jasności,
aby oczyścić moje
zasłonięte i zachmurzone oczy

Nie wiem, jak to wytłumaczyć,
ale ten stan ponury to tylko ja,
na pozór opuszczony,
ale wewnętrznie akt poczucia komfortu,
aby nie ekscytować się zbytnio
tym cennym światem,
ponieważ wyraźnie wtapia się w siebie

Więc nie przejmuj się moim ciężkim abażurem,
ponieważ nie czuję się źle z powodu twojej lampy
i wiem, że używasz 100 watów do pokrycia
całej szarej materii w rogu
i to musi być trudne, co
zawsze robisz próbując mnie rozjaśnić,
kiedy wszystko, czego chcę, to być sobą
tylko małą porcją smutku

© Jonathan Greene 2021

Jeśli spodobało Ci się to, to również może Ci się spodobać: