Podróż mojej bohaterki

Moja podróż do przywództwa jako azjatyckiej kobiety miała długą i krętą drogę do dzisiejszych czasów, kiedy mam 44 lata.

Dorastałem z mamą tygrysią, która według mnie ma niezdiagnozowaną chorobę maniakalno-depresyjną. Bardzo mnie kochała. Zrezygnowała z kariery, aby śledzić pracę mojego ojca w Thai Airways, przyjmując rolę gospodarza domu, aby co 3-4 lata przenosić naszą rodzinę do innego kraju. Zrezygnowała z własnych aspiracji i zaciekle przekazała je mojej siostrze i mnie w postaci niebotycznych oczekiwań.

Byłam dobrą dziewczyną. Kulturowo tajsko-chińska i wychowana tak, by szanować moją starszyznę i społeczność buddyjską, w której praktykowaliśmy. Jestem Tajką. A jednak chodziłem do międzynarodowych szkół, gdzie wpajano mi krytyczne myślenie i zachodnie koncepcje siebie. Mimo że moje pierwsze języki były mieszanką tajskiego i teochew (dialektu południowochińskiego używanego w Tajlandii), teraz najlepiej czuję się po angielsku. Dla tych, którzy mnie spotkali, brzmię jak rodowity Kalifornijczyk.

Żyłam w strachu przed nastrojami mamy i rekompensowałam to bycie grzeczną dziewczynką. Cichy, posłuszny i wycofany. Celowałem w szkole.

Kiedy dorosłam i przeprowadziłam się przez pół świata, aby uczęszczać do college'u w Stanford, nauczyłam się, jak to jest być kobietą na polu technicznym. Znalazłem swoją drogę do projektowania poprzez połączenie informatyki, psychologii i filozofii, ucząc się, że lubię być tłumaczem między ludźmi a komputerami. Zacząłem brać udział w przygodzie i pozwalać, by mój wewnętrzny buntownik zaczął się wyłaniać.

Przez kolejne dekady, pracując w korporacjach technologicznych, firmach projektowych i start-upach, zakładałem zbroję i wspinałem się po drabinie korporacyjnej. Nauczyłam się odnosić sukcesy jako kobieta. Nauczyłem się przejmować tradycyjne cechy męskiego przywództwa — pewność siebie, asertywność, bezpośredniość, zdecydowanie — a to zbudowano na moim wewnętrznym pędzie do wysokich oczekiwań i osiągnięć.

Wydawało się, że wszystko jest idealne. Moja kariera rosła. Byłem żonaty z moją ukochaną z college'u i mieliśmy dwie zabawne dziewczynki. Mieliśmy dom w San Francisco z miejscem, w którym moi rodzice mogliby przyjeżdżać na dłuższy czas i silną siecią przyjaciół.

Ale coś było nie tak. Nie byłem naprawdę zadowolony. Szukałem czegoś i jechałem coraz szybciej, trudniej, żeby to osiągnąć.

Podczas tej podróży poszukiwawczej moje przywództwo uległo zmianie. Kiedy opuściłem środowisko firmy projektowej, nauczyłem się zrzucać niektóre kawałki zbroi i otwierać się na wrażliwość oraz zrozumienie i akceptację moich mocnych stron. Tak, pasjonowałam się i miałam mocne opinie… i ta asertywność, szczególnie u kobiety, może być dla wielu osób zniechęcająca. Znalazłem nauczycieli, mentorów i coachów, którzy wspierali mnie w tym procesie. Eksperymentowałem z różnymi stylami w różnych kontekstach, aby rozwinąć moje empatyczne i współczujące przywództwo. Ćwiczyłem te nowe mięśnie w zespołach, które wspierałem, z moimi wielofunkcyjnymi partnerami, a także prezentując się liderom w moich firmach.

Jednak nigdy nie czułem się całkowicie jak ja. Nieustannie starałem się znaleźć swoje profesjonalne przywództwo, dostosowując się do otrzymywanych informacji zwrotnych i szukając swojej właściwej drogi.

Coś wciąż było nie tak.

A potem uderzył jak potężna fala pływowa.

Przeszłam przez dwunastomiesięczny okres skrajnego stresu i transformacji, w którym miały miejsce trzy ważne wydarzenia – mój teść, którego znałam odkąd skończyłam 18 lat, odszedł, mój mąż i ja zdecydowaliśmy się rozwieść po próbie poradnictwa dla par przez sześć miesięcy, i mój ojciec zdał.

To było jakieś dwa lata temu.

Od tego czasu nauczyłem się tworzyć nową wersję rodziny. Porzuciłem pracę w korporacji, aby zbudować nową karierę jako trener przywództwa. Teraz prawie całkowicie zrzuciłem zbroję zawodową. Wciąż się uczę i rozwijam na ścieżce mojego kobiecego przywództwa, ale wiem, że ta praca wydaje mi się najbardziej autentyczna, jaką miałem.

Nadal jestem w podróży mojej bohaterki. To wijąca się ścieżka, która może się cofnąć. Po drodze spotkałem wielu przewodników i innych poszukiwaczy przygód. Tym razem uwielbiam ten proces i nie skupiam się wyłącznie na celu.

Jeśli chcesz odkryć swoją własną Heroine's Journey i odkryć swoje przywództwo, prowadzę rekolekcje w Mendocino w Kalifornii podczas weekendu Święta Pracy 2021. Będziesz wspierany przez intymną grupę kobiet liderek i innych poszukiwaczy przygód. Sięgnij po rozmowę , aby rozpocząć rozmowę.

Witaj! Jestem twoim gospodarzem, Tutti Taygerly . Spędziłem ponad 20 lat w projektowaniu i technologii produktów, kierując zespołami w start-upach, agencjach projektowych i dużych firmach technologicznych. Opuściłem Facebooka latem 2019 roku, aby w pełnym wymiarze czasu poświęcić się coachingowi przywództwa. Co tydzień piszę na tematy związane z projektowaniem i coachingiem, które możesz śledzić . Jeśli interesuje Cię coaching i sposób, w jaki może on odblokować Twoje życie, przyjdź i dowiedz się więcej .