Błękitne korytarze, zajęcia oceaniczne.
Nad horyzontem pokoju
Widzieliśmy tylko masy,
Dwa kucyki, chłopięce fryzury i palmy,
Długie warkocze, które dotykały ich pleców
, I którym zazdrościł ten cały mały Nemos.
Sprawy tych małych stworzeń,
czy warto o nich w ogóle wspominać?
Czy w świecie pełnym mroku i konsternacji
można to nazwać awanturą?
Gdzie mała płetwa jednej ryby,
uwolnij kucyk innej.
Albo gdzie najwięcej mogliby zrobić –
Podrzeć strony cudzej kopii?
Wszyscy byliśmy tam, w tym samym pokoju,
Daleko w tyle w czasie, który teraz leży w zagładzie,
W zakamarkach naszych umysłów, które wyznaczają kierunek każdego działania,
A jednak to gdzieś się znajduje, w miejscu, którego nie możemy zdefiniować.
Te szkolne dzwonki do dziś rozbrzmiewają w moich uszach.
Te lekcje i moi mentorzy, ich niewyraźne obrazy, dominują.
Te nory – nasze drugie rezydencje, dawno temu,
żyją do dziś, tutaj, w mojej duszy.
Wszyscy dorastaliśmy, w różnych fazach,
w różnych ramach czasowych, w różnych labiryntach.
My wszyscy - którzy siedzieliśmy pośród tych samych czterech ścian,
Z kredkami, kolorami, życiem i papierowymi kulkami.
My wszyscy – którzy jesteśmy teraz zupełnie sobie obcy.
Dziwnie połączeni, a jednocześnie absurdalnie rozdzieleni.
Wszyscy, teraz dorośli, z ogromnymi obowiązkami,
niektórzy ze światem, niektórzy z duszą, niektórzy z jednym i drugim.
Wszyscy, teraz w bitwach godnych wspomnienia,
Niektórzy z alkoholem , inni z życiem.
Wszyscy - którzy pragniemy uciec.
Powrót do czasów beztroski.
My wszyscy – którzy siedzieliśmy w tym samym pokoju.
Daleko w tyle w czasie, który teraz leży w obliczu zagłady.
Wyobrażałem sobie, że opowiem tę historię na głos. Jednak wysoce nieuniknione okoliczności sprawiły, że przegapiłem swoją szansę na platformie imprezy amatorskich gawędziarzy w zeszłym tygodniu.
Jedno proste słowo – szczęśliwy. Każdy od razu wie, co to znaczy i gdzie mieści się w jego zasięgu.
Hej, cyberentuzjaści! Witamy ponownie w serii OSINT poświęconej polowaniu na zagrożenia. W pierwszym artykule przedstawiłem przegląd OSINT i jego znaczenie w polowaniu na zagrożenia.
Ile razy bez zastanowienia wyrzuciłeś plastikową butelkę, szklany słoik, aluminiową puszkę lub pakiet zielonej energii? Ile razy chciałeś dostać coś w zamian za ich recykling? Jeśli jesteś jak większość ludzi, odpowiedź brzmi prawdopodobnie wiele razy. Recykling jest często postrzegany jako kłopot, przykry obowiązek lub obowiązek, który nie przynosi żadnych natychmiastowych ani wymiernych korzyści.
W dzisiejszym dynamicznym i konkurencyjnym świecie kariera odgrywa znaczącą rolę w rozwoju osobistym, stabilności finansowej i ogólnej satysfakcji z życia. Jednak wiele osób wpada w nieustający cykl stagnacji i niezadowolenia, stopniowo marnując swoje życie zawodowe.
„Będzie mnie chronił, gdy będę w niebezpieczeństwie. Ukryje mnie w swoim namiocie.