Kłamstwo lenistwa

Od dawna myślałem o skrzyżowaniu pracy i duchowości. W każdą niedzielę w kościele, oprócz muzyki gospel, śpiewaliśmy uroczyście wszystkie cztery wersety hymnu. Zwykle te hymny dotyczyły pracy. Ten w szczególności wywodzi się z wersetu biblijnego. Hymn nosi nazwę „ Praca, bo nadchodzi noc ”.

„Pracuj, bo nadchodzi noc,
Pracuj przez słoneczne południe;
Najjaśniejsze godziny wypełnij porodem -
odpoczynek nadejdzie pewnie i wkrótce.
Daj każdą minutę lotu
Coś do przechowywania;
Praca, bo nadchodzi noc,
Kiedy człowiek już nie pracuje.

Śpiewałem radośnie. Praca! Praca! Praca! I jakoś te słowa dotarły do ​​mnie. Pracowałem. Nie siedziałem spokojnie. Kiedy odpoczywałem, było to w nocy, w łóżku. Drzemki? Kto je wziął? Za dużo pracy do wykonania.

Z niektórymi hymnami jest wiele do rozpakowania, ale kiedy poszedłem na studia i uczyłem się więcej, często zastanawiałem się, czy niektóre z tych piosenek zostały celowo napisane lub celowo użyte, aby przypomnieć zniewolonym ludziom, aby trzymali się tego, aby nigdy nie odpoczęli. Jeśli tak, takie piosenki były ostateczną sztuczką umysłu Jedi.

Ten jeden hymn przyszedł mi do głowy, kiedy przeczytałem artykuł Devon Price w Momentum o kłamstwie lenistwa . Po części, Price pisze, że lenistwo było postrzegane jako przeciwieństwo pracy, i że zniewolonym ludziom - i innym znajdującym się na dole totemu we wczesnej Ameryce - często mówiono, że rozwiązaniem ich nieszczęść jest więcej pracy. Bootstrapy, ktoś?

Te wyzyskiwane grupy uczono również, że ciężka praca bez narzekania jest cnotliwa i że pragnienie wolnego czasu jest moralnie podejrzane.

Następnie jest ta część:

Te dwa początki ilustrują dziwną podwójną mowę w działaniu, gdy nazywamy kogoś leniwym. Kiedy mówimy, że ktoś jest leniwy, mówimy, że nie jest w stanie wykonać zadania z powodu słabości (fizycznej lub psychicznej), ale twierdzimy również, że jego brak umiejętności w jakiś sposób czyni go moralnie zepsutym. Są natychmiast obezwładnieni i poniekąd winni za to. Idea, że ​​leniwi ludzie są złymi oszustami, którzy zasługują na cierpienie, była zakorzeniona w tym słowie od samego początku.

Rasistowska, wyzyskująca historia lenistwa

W tym utworze jest wiele do przemyślenia, zwłaszcza, że ​​biorę pod uwagę popularność Ministerstwa drzemki i rewolucyjne eseje, o których tu czytałem, o potrzebie odpoczynku - szczególnie w przypadku czarnych kobiet.

Danielle Moodie napisała o tym, dlaczego odpoczynek jest kluczowy dla tych z nas, którzy toczą walkę - czy to w szkole twojego dziecka, przeciwko policji, w sferze politycznej, czy w gabinecie lekarskim. Nigdy nie dostać się do niech naszą czujność, ale czasami możemy zrobić potrzebę odpoczynku i niech ktoś inny zająć zegarek więc możemy chwycić trochę zaporowa oko. Stąd: społeczność. Teoretycznie społeczność może czuwać, abyś mógł odpocząć.

Moodie pisze to również jako przypomnienie, dlaczego odpoczynek jest rewolucyjny:

Stało się oczywiste, że rzeczywiście chodzi o wyczerpanie. Dlaczego? Ponieważ jest wylęgarnią beznadziejności.

Marsz ku sprawiedliwości wymaga odpoczynku

Beznadziejni, zmęczeni ludzie nie potrafią strategować. Trudno myśleć trzeźwo. Jednak wielu z nas ogólnie zgadza się, że musimy pracować lub uczono nas, że musimy pracować cały dzień, aby znaleźć wartość. W rzeczywistości większość wiadomości na temat cokolwiek wskazuje na pracę, którą wykonuje dana osoba, jako jakiś znaczący deskryptor. Być może jest. Może tak nie jest.

Praca, bo nadchodzi noc. I tak, powinniśmy gromadzić żywność, gdy świeci słońce. Ale w jakiś sposób lenistwo i jakieś prawe wyczerpanie zostały wmieszane w to przesłanie - lub przynajmniej zostały wmieszane w przesłania, których uczono mnie jako dziecko. Doszedłem do wniosku, po latach prawie wyczerpania, że ten rodzaj pracy tak naprawdę się nie sprawdza. Ale myślę, że jeśli nie pracujesz w ten sposób, możesz być postrzegany - przez niektórych - jako leniwy.