Instrukcja Pythona „with as” w Julia, JavaScript, Lua i innych językach

Jednym z wyzwań dla mnie, aby zrozumieć tę with asfunkcję w Pythonie, jest to, że jej potrzeba nie jest oczywista, chyba że masz głębsze zrozumienie ograniczeń języka Python.

Na przykład programista Ruby, Julia, Lua, Go, JavaScript lub Swift nie potrzebuje tego stwierdzenia. Dlaczego?

Sednem problemu jest funkcja ceniona przez wielu programistów Pythona: użycie wcięć do wskazywania bloków kodu.

W JavaScript mógłbym napisać np.

openfile('foobar.txt', function(file) {
  // called after file has been opened
  // file is a handle to the open file
  read_data(file)
  ...
});

openfile("foobar.txt", function(file)
  -- called after file has been opened
  -- file is a handle to the open file
  read_data(file)
  ...
end)

openfile("foobar.txt", def (file):
  # called after file has been opened
  # file is a handle to the open file
  read_data(file)
  ...

Ilustruje korzyści wynikające z posiadania symbolu sygnalizującego koniec bloku kodu zamiast zmiany wcięcia.

Używanie funkcji wyższego rzędu z zamknięciami do alokacji i czyszczenia zasobów

Przyjrzyjmy się bliżej korzyściom płynącym z posiadania przyjaznej składni dla wbudowanych zamknięć wielowierszowych. Zilustruję to przykładem kodu Julii, chociaż JavaScript, Lua i wiele innych języków działałoby równie dobrze.

function openfile(callback, filename::String)
		file = open(filename)
    callback(file)
    close(file)
end

openfile(file -> print(readline(file)), "foobar.txt")

openfile("foobar.txt") do file
		print(readline(file))
end

Piękno tego sposobu otwierania i zamykania plików polega na tym, że nie zapomnisz zamknąć pliku.

Rozwiązanie w Pythonie

Jak wyjaśniono, trudno jest osiągnąć to samo w Pythonie, jego składnia. Tak with-aszostał wynaleziony. Pokażę, jak poprzedni przykład zostałby zaimplementowany w Pythonie.

class openfile:
   def __init_(self, filename):
       self.filename
   def __enter__(self):
       self.file =  open(self.filename)
       return file
   def __exit__(self, exc_type, exc_val, exc_tb):
       close(self.file)

Możemy użyć tej klasy do otwarcia i odczytania z pliku w ten sposób:

with openfile("foobar.txt") as file:
  print(readline(file))

1. Najpierw wywoływany jest konstruktor openfileklasy i przechowujemy nazwę pliku, który chcemy otworzyć.
2. Instancja openfileklasy jest przekazywana do with-askonstrukcji, co powoduje __enter__wywołanie jej metody. Ma pozyskać pożądane przez nas surowce. W tym przypadku uchwyt pliku.
3. Zwrócony obiekt staje się argumentem do as. Tak as fileodnosi się do obiektu zwróconego z __enter__. Imiona nie muszą się zgadzać. Mogliśmy as foobarzamiast tego napisać.
4. Gdy cały kod wewnątrz with-asbloku zostanie uruchomiony, Python wywoła __exit__uwolnienie zasobów. Zostanie to również wywołane w przypadku wyrzucenia jakichkolwiek wyjątków.

Istnieje wiele różnych sposobów tworzenia tych klas menedżera kontekstu , poprzez tworzenie podklas lub używanie dekoratorów.