Kampanię prowadzą inwestorzy i liderzy startupów z niemal każdego sektora naszej gospodarki.
Nazwijmy tę kampanię „Gigification”. Kampania Gigify America wygrywa o milę i jest prowadzona prawie wszędzie, gdzie spojrzysz, napędzana ogromnymi infuzjami kapitału wysokiego ryzyka i jednocześnie (i prawdopodobnie przyspieszająca) demontażem wielu systemów, które mają różne stopnie niezawodności i sukces, stanowiły podstawę naszego (w większości) funkcjonującego społeczeństwa.
To znaczy:
Przynajmniej część z tego jest niezgodna z prawem — jedna z dużych firm na szczycie tego łańcucha podwykonawców, Arise, była wielokrotnie pozywana i przegrywana w sądzie. Bez znaczenia. Arise został kupiony za nieujawnioną sumę przez firmę inwestycyjną private equity Warburg Pincus („wiodącą globalną firmę private equity skoncentrowaną na inwestowaniu w rozwój”) pod koniec 2019 roku. prawda, bardzo niewiele zyskując, jednocześnie demontując inny system, który nie tak dawno temu zapewniał pewne warstwy stabilności i odpowiedzialności.
Szczerze i głęboko błagam, abyś przeczytał cały ten artykuł Poznaj przedstawicieli obsługi klienta Disneya i Airbnb, którzy muszą zapłacić, aby z tobą porozmawiać , najlepiej teraz, ale zdecydowanie przed następnym kontaktem z linią obsługi klienta dowolnej dużej firmy.
Kampania Gigify America jest głęboko polityczna — jest to kampania odpowiedzi na trzy z naszych najważniejszych pytań politycznych:
Więcej na temat obu z nich znajdziesz w Eksmisje, Miliarderzy i Venmo .
Nie zgadzam się z odpowiedzią gigyfikacji na wszystkie te krytyczne pytania. Myślę, że większość Amerykanów prawdopodobnie tak. Więc co robimy?
Dwie rzeczy:
Częścią problemu jest wyraźnie przewidywanie, brak wyobraźni. Ale drugą częścią problemu jest to, czego nie zrobiliśmy wcześniej i czego nie robimy teraz. I to jest porażka działania, a konkretnie nasza powszechna niezdolność do *budowania*.
Widzimy to dzisiaj z rzeczami, których pilnie potrzebujemy, ale których nie mamy. Nie mamy wystarczającej liczby testów na koronawirusa ani materiałów testowych – w tym, co zdumiewające, wacików bawełnianych i zwykłych odczynników. Nie mamy wystarczającej liczby wentylatorów, pomieszczeń z podciśnieniem i łóżek na OIOM-ie. I nie mamy wystarczającej liczby masek chirurgicznych, osłon na oczy i fartuchów medycznych – kiedy to piszę, Nowy Jork rozpaczliwie wzywa do używania poncza przeciwdeszczowego jako fartuchów medycznych. Poncza przeciwdeszczowe! W 2020 roku! W Ameryce!
Nie mamy też terapii ani szczepionek – pomimo, po raz kolejny, lat wcześniejszych ostrzeżeń o koronawirusach przenoszonych przez nietoperze. Miejmy nadzieję, że nasi naukowcy wymyślą terapie i szczepionkę, ale wtedy możemy nie mieć fabryk potrzebnych do skalowania ich produkcji. A nawet wtedy zobaczymy, czy uda nam się wdrożyć terapie lub szczepionkę wystarczająco szybko, aby mieć znaczenie – naukowcom zajęło 5 lat, aby uzyskać zgodę na testowanie nowej szczepionki Ebola po wybuchu tej plagi w 2014 roku, kosztem wielu istnień ludzkich.
W USA nie mamy nawet możliwości uzyskania federalnych pieniędzy pomocowych dla ludzi i firm, które ich potrzebują. Dziesiątki milionów zwolnionych pracowników i ich rodzin oraz wiele milionów małych firm znajduje się w poważnych tarapatach *w tej chwili* i nie mamy bezpośredniej metody na przekazanie im pieniędzy bez potencjalnie katastrofalnych opóźnień. Rząd, który co roku zbiera pieniądze od wszystkich swoich obywateli i przedsiębiorstw, nigdy nie zbudował systemu dystrybucji pieniędzy, gdy są one najbardziej potrzebne.
Dlaczego nie mamy tych rzeczy? Sprzęt medyczny i kanały finansowe nie wiążą się w ogóle z nauką o rakietach. Przynajmniej terapie i szczepionki są trudne! Robienie masek i przesyłanie pieniędzy nie są trudne. Mogliśmy mieć te rzeczy, ale zdecydowaliśmy się tego nie robić — konkretnie zdecydowaliśmy się nie mieć mechanizmów, fabryk, systemów do ich wytwarzania. Zdecydowaliśmy się nie *budować*.
Widzisz nie tylko to samozadowolenie, satysfakcję ze status quo i niechęć do budowania, w pandemii lub ogólnie w opiece zdrowotnej. Widzisz to w całym życiu Zachodu, a szczególnie w życiu Ameryki.
Mówi: „Nadszedł czas na pełne, bezkompromisowe, bezkompromisowe poparcie polityczne prawicy dla agresywnych inwestycji w nowe produkty, w nowe branże, w nowe fabryki, w nową naukę, w wielkie skoki naprzód”. Dalej twierdzi, że budynek nie będzie partyzancki, że nie będzie (i nie powinien) znajdować się w sektorze publicznym i że wyzwaniem nie są zasoby, ale wola.
Myślę, że w wielu sprawach ma rację. Warto więc przyjrzeć się, na co Andreessen Horowitz przeznacza swoje ogromne środki na budowę. Nie na darmo, ale byli na parterze wielu pionierów gigyfikacji — między innymi Airbnb i Uber. Myślę, że bardzo trudno jest argumentować, że gigyfikacja spełnia wezwanie pana Andreessena do budowniczych, aby sprostać krytycznym potrzebom naszego obecnego kryzysu i naszego następnego. Więc… na co teraz inwestują swoje pieniądze?
Bądź na bieżąco… to głębokie nurkowanie w przyszłym tygodniu.
Piszę bezpłatny biuletyn na temat strategii, polityki, komunikacji i wielkich idei napędzających nasz świat. Zarejestruj się tutaj .
Uderzyło mnie to nagle, jak to często bywa. Znowu jest w połowie <Nie, nie ten w Pacyfiku, bordowy, ten na karnawale> Każdy nagłówek jest głośny…..
Każdy racjonalnie myślący wie, że w kręgach politycznych i medialnych dominuje lewica, nawet skrajna lewica, co powoduje zachwianie równowagi w dyskursie politycznym. W dziedzinie religii ta nierównowaga jest wyraźnie widoczna: lewicowe gazety i sieci nie spieszą się z obroną wiary chrześcijańskiej.
Jeśli chcemy dalej prosperować na tej planecie, będziemy musieli prowadzić niebezpieczne rozmowy. Takie, które rzucają wyzwanie temu, co zrobiliśmy, co robimy i co obecnie zamierzamy robić (lub planujemy robić).
„Będzie mnie chronił, gdy będę w niebezpieczeństwie. Ukryje mnie w swoim namiocie.
Hej, cyberentuzjaści! Witamy ponownie w serii OSINT poświęconej polowaniu na zagrożenia. W pierwszym artykule przedstawiłem przegląd OSINT i jego znaczenie w polowaniu na zagrożenia.
W 2022 roku, wraz z wydaniem GPT-3, umiejętność pisania wydaje się tracić na znaczeniu. Dzięki sztucznej inteligencji osoby o słabym pisaniu mogą również generować wysokiej jakości personel.