Widoki semantyczne nie są nowością w SwiftUI, ale zmiany w SwiftUI oznaczają, że ich tworzenie jest proste. Poglądy semantyczne to nie tyle cecha języka. Są raczej techniką manipulowania dostępnym interfejsem użytkownika i poprawiającą wrażenia użytkowników technologii wspomagających.
Widok semantyczny nie jest jednym widokiem, ale zbiorem poglądów zgrupowanych razem, ponieważ mają one razem znaczenie (lub semantyczne). Spójrz na tę komórkę widoku tabeli na iOS z aplikacji Pliki.
Włączyłem VoiceOver i przeszedłem w dół listy do pliku szybkich placów zabaw. VoiceOver czyta „MyPlayground. 16 lipca dwa tysiące dziewiętnastu. 606 bajtów. W iCloud ”. Wszystkie te informacje składają się z dwóch etykiet i przycisku: tytułu komórki „MyPlayground”, podtytułu zawierającego datę i rozmiar oraz przycisku pobierania iCloud. Ale VoiceOver czyta je wszystkie razem, bez konieczności nawigowania po każdym elemencie.
iOS robi to za nas automatycznie w widokach tabeli, grupując zawartość komórki w komórkę i przedstawiając komórkę VoiceOver jako jeden widok semantyczny. Ułatwia to nawigację, zmniejszając przeciągnięcia. Zapewnia również więcej kontekstu dla każdego elementu. Gdybyśmy usłyszeli „MyPlayground”. swipe „16 lipca dwa tysiące dziewiętnastu. 606 bajtów ”.
Skąd możemy mieć pewność, do czego odnosi się data i rozmiar?
Widoki semantyczne w SwiftUI zaczynają się od stosów. Ma to sens, ponieważ stosy to sposób, w jaki wizualnie grupujemy elementy, więc dlaczego nie powinniśmy ich używać również do grupowania elementów dostępności? Stosy nie są domyślnie elementami ułatwień dostępu, ponieważ same w sobie nie mają wartości, którą możemy przekazać naszemu użytkownikowi. Dodając modyfikator, możemy sprawić, że stos przyjmie atrybuty dostępności i cechy elementów, które zawiera.
W tym przykładzie użyjemy tego stosu. Zawiera tytuł, podtytuł i obraz, który działa jak przycisk.
Oto kod użyty do jego utworzenia.
HStack {
VStack (alignment: .leading, spacing: 10) {
Text(“Mars”)
.foregroundColor(.white)
.font(.largeTitle)
Text(“The Red Planet”)
.foregroundColor(.white)
.font(.subheadline)
}
.padding()
Image(systemName: self.liked ? “heart.fill” : “heart”)
.padding()
.foregroundColor(.pink)
.font(.title)
.onTapGesture { self.tappedLiked() }
.accessibility(addTraits: .isButton)
}
.background(Color.black.opacity(0.7))
.padding()
Obecne zachowanie VoiceOver na tym stosie to „Mars”. Swipe . „Czerwona Planeta”. Swipe . "Przycisk. Wizerunek." W porządku, ale tak naprawdę ten stos ma tylko jeden cel: wprowadzić ekran i pozwolić naszym użytkownikom polubić tę planetę. Więc jeśli zgrupujemy to razem dla klientów z ułatwieniami dostępu, będzie to prostsze i jaśniejsze. Możemy to zrobić za pomocą .accessibilityElement(children: )modyfikatora. Istnieją 3 argumenty, które możemy przekazać do tego modyfikatora.
.containArgumentem jest to zachowanie domyślne. Informuje stos, że wszystkie elementy ułatwień dostępu w stosie powinny być traktowane jako indywidualne elementy technologii wspomagającej. Daje to wynik „Mars”. Swipe . „Czerwona planeta”. Swipe . "Przycisk. Wizerunek."
.combinepobiera wszystkie właściwości ułatwień dostępu z wnętrza stosu i łączy je w jeden zestaw właściwości. Te właściwości są następnie dodawane do stosu. Poszczególne elementy stosu są następnie ukrywane przed technologiami wspomagającymi.
Jeśli dodamy .accessibilityElement(children: .combine)do naszego stosu powyżej, wynikiem w VoiceOver będzie „Mars. Nowa linia. Czerwona planeta. Przycisk. Wizerunek."
.ignoreNieruchomość mówi technologii wspomagających, aby pominąć wszelkie elementy dostępności w ramach tego stosu. Ignoruj zmieni Twój stos w element technologii wspomagającej, na którym można skupić się, ale żadna treść nie zostanie odczytana. Oznacza to, że możemy dodawać własne atrybuty i cechy dostępności do widoku stosu, aby VoiceOver mógł je odczytać, zastępując atrybuty elementów podrzędnych.
Dla powyższego stosu chcesz dodać następujące modyfikatory.
.accessibilityElement(children: .ignore)
.accessibility(label: Text(“Mars. The Red Planet. Like.”))
.accessibility(addTraits: .isButton)
To nie jest to samo zachowanie, co użycie modyfikatora .accessibility(hidden: true). Ten modyfikator usunie stos i wszystkie zawarte w nim elementy z dostępnego interfejsu użytkownika. Dodawanie atrybutów dostępności wraz z ukrytym modyfikatorem byłoby bezcelowe.
Musimy dodać jeszcze jedną rzecz. Podczas gdy .accessibilityElement(children: .combine / .ignore)powyższe zmiany wskazują technologie wspomagające, nasz stos jest przyciskiem, ale po aktywacji nie ma on żadnej akcji. W tym celu musimy powiedzieć naszemu interfejsowi użytkownika dostępności, że nasz stos ma akcję dostępności, którą można aktywować tylko za pomocą technologii wspomagającej. Robimy to za pomocą .accessibilityActionmodyfikatora. Ten modyfikator przyjmuje końcowe zamknięcie, w którym możemy wywołać ten sam kod, co nasz przycisk.
.accessibilityAction { self.tappedLiked() }
Ta historia jest częścią serii poświęconej SwiftUI Accessibility. Sprawdź inne moje przewodniki z tej serii:
Dostępność SwiftUI Dostępność
SwiftUI: Obrazy
Dostępność SwiftUI: Priorytet
sortowania Dostępność SwiftUI: Kontrole
nazwane Dostępność SwiftUI: Typ dynamiczny
Dostępność SwiftUI: Dostępność Interfejs użytkownika
SwiftUI Dostępność: Cechy
Dostępność SwiftUI: Atrybuty
Dostępność SwiftUI: Ustawienia użytkownika
Widoki SwiftUI: Widoki semantyczne
Zmiana gry w przypadku wspólnych przejazdów Spośród wszystkich rzeczy, które robimy w Lyft, układanie choreografii między pasażerami a kierowcami jest jedną z najbardziej złożonych i konsekwentnych. Wykonanie tej choreografii zależy od tego, czy Lyft wykona wiele rzeczy dobrze, ale po prostu utrzymywanie prędkości jeźdźców jest niezbędne.
Jak Design Sprint doprowadził mnie do przystępnej nauki. Scenariusz Poniedziałek, czternastu projektantów UX.
Często mamy trudności z wdrożeniem tego, co wiemy, że jest dla nas dobre. Od mówienia drugiej osobie, że ją kochamy, po pamiętanie, by mówić jak pirat, zawsze znajdą się tacy, którzy twierdzą, że dzień, tydzień lub miesiąc wydarzeń nie jest potrzebny, ponieważ już to robią.
„Będzie mnie chronił, gdy będę w niebezpieczeństwie. Ukryje mnie w swoim namiocie.
(Ostrzeżenie - to jest satyra, która ma być radośnie wywrotowa - zdecydowanie nie dla dzieci) Widziałeś, jak twoja mama i tata chowają się w kuchni i palą śmierdzące papierosy. Mówią ci.
Jest wspaniale złoty poranek na falistych wzgórzach zachodu, gdy pierwsze promienie słońca oświetlają oszronioną trawę na równinach. Stado spokojnego bydła rasy Angus, czarnego jak smoła i masywne, rysuje się na tle wschodu słońca, gdy zmierza utartym szlakiem do miejsca, które wszyscy dobrze znają; bar śniadaniowy.