Czy to jest to?

Najodważniejszym widokiem na świecie jest widok wielkiego człowieka walczącego z przeciwnościami losu. — Seneka

Odkąd byłem dzieckiem, czuję, że mam związek ze stoickimi naukami i zasadami. Nie wiedziałem, jak się nazywają ani jak określić, co wtedy czułem, i nie wiedziałem przez wiele lat. Po prostu wiedziałem, że są pewne rzeczy w moim życiu, którymi powinienem się kierować i dawać przykład innym.

Spędziłbym dużo czasu na myśleniu. Lubiłam być cicha i samotna. Myślę, że po części dlatego, że nie czułem, że ktokolwiek mógłby mnie zrozumieć lub potraktować poważnie, zwłaszcza w tak młodym wieku. Zdawałem sobie wtedy sprawę z tego uprzedzenia i uważałem je za niewiarygodnie niesprawiedliwe. Dorastając w środowisku wojskowym, większość dorosłych w moim życiu, a także ich dzieci, zdawała się przestrzegać innego kodeksu. Taki, który nagradzał agresję lub dominację nad innymi i karał myślenie poza zasadami, które sami stworzyli. Nie podobało mi się to, więc zinternalizowałem swoje wartości i zdecydowałem, że będę milczeć, dopóki sytuacja nie zmusi mnie do powstania.

Doprowadziło to do tego, że zasadniczo ograniczyłem pewne emocje. Tak naprawdę nie okazywałem szczęścia ani radości w sposób, jakiego oczekiwaliby inni ludzie, i często starałem się zastąpić smutek hartem ducha. Mogę cofnąć się myślami do pewnych momentów w życiu, kiedy stanąłem w obliczu emocji po obu stronach spektrum i myślę; "Czy to jest to?" Czy to wszystko do zerwania? Czy to wszystko, co należy do natury? Hałaśliwe miasto? Parasailing? Złamana kośc? Seks? Osiągnięcie?

Z biegiem czasu nauczyłem się doceniać radości i różnice w życiu z nieco większą pasją i pomimo tego emocjonalnego ograniczenia byłem w stanie zachować niektóre z tych nasion mądrości, które czułem jako dziecko, aż do starości. Pielęgnowałem te nasiona najlepiej, jak mogłem, wciąż nie wiedząc, dlaczego moje przekonania różnią się od przekonań ludzi wokół mnie. Dopiero na studiach mogłem w końcu zidentyfikować ideologię, która przemawiała do mnie przez całe życie. To był stoicyzm. I w przeciwieństwie do tradycyjnej religii, stoicyzm był bardziej plastyczny i skupiał się na byciu jak najlepszym sobą w różnych sytuacjach, zamiast być przywiązanym do tego, co było właściwe dla instytucji.

Od tamtej pory robiłem, co w mojej mocy, aby reprezentować moje przekonania w codziennym życiu z nowym znalezionym celem. Szczerze mówiąc, poniosłem porażkę wiele razy i nadal czasami ponoszę porażkę, ale świadomość, że te wartości były praktykowane przez tysiące lat przez mężczyzn i kobiety większych ode mnie, daje mi siłę, by iść dalej.