Córka nieobecnego ojca

Kochana dziewczyno,
chcę, żebyś mnie wysłuchała,
potrzebuję, żebyś trzymała mnie za rękę
, gdy mówię.

Nie szukaj u niego
dowodu swojego
istnienia.
Odsuń się teraz, spójrz
na siebie z
daleka.

Ojciec nie jest tytułem
, który jest godzien nosić.
Niech to będzie jego ciężar.
Możesz być
córką
, której nigdy nie chciał, albo
kobietą, która
zna swoją wartość.

Bądź dzika w tym kwiecie, który
wystrzeliwuje wzrost przez
pęknięcia w ziemi.
Niech boli, ale wiedz
, że nigdy nie jest trwałe.

Jesteś istotą
człowieka, który nie
mierzy wartości od urodzenia.
Ukołysz dające serce
, którym zostałeś pobłogosławiony,
które pragnie
rozstać się z nikim.
Rosnąca burza
kompleksów pod
gryzącymi zębami
przebaczenia.

Naucz się bałaganu
i posłuchaj wezwania
, aby pozwolić sobie na
oderwanie się od nałogów.

Poznaj siebie,
świadka, który
patrzy na ból i
nazywa go, kto go posiada
i twierdzi, że
jest niczym więcej
niż dzikim marszem
na wietrze.
Nie wycofuj się,
trzymaj swoją mądrość
od wewnątrz
i ucz się z tego.

Rozwijaj się w swoim rozkwicie
i zdejmij z niego pętlę.
Puść linę i
uwolnij się.