JavaScript to bardzo wyrozumiały język. Łatwo jest napisać kod, który działa, ale zawiera błędy.

W tym artykule przyjrzymy się niektórym błędom, które ludzie popełniają w przypadku poleceń warunkowych i bloków kodu.

Zduplikowane warunki w łańcuchach if-else-if

Powinniśmy uważać, aby nie mieć 2 lub więcej else ifklocków w tym samym stanie. Prowadzi to do zamieszania i prawie zawsze jest to błąd. Wszystkie będą oceniać tę samą wartość prawdy, a te późniejsze nigdy nie będą działać.

Na przykład, jeśli mamy:

let x;
const a = false;
const b = true;
if (a) {
  x = 0;
} else if (b) {
  x = 1;
} else if (b) {
  x = 2;
}

Dlatego zawsze powinniśmy mieć różne warunki dla każdego else ifbloku. Na przykład powinniśmy napisać:

let x;
const a = false;
const b = false;
const c = true;
if (a) {
  x = 0;
} else if (b) {
  x = 1;
} else if (c) {
  x = 2;
}

let x;
const a = false;
const b = true;
if (a) {
  x = 0;
} else if (b) {
  x = 1;
} else if (a || b) {
  x = 2;
}

Zduplikowane klucze w literałach obiektów

Zduplikowane klucze nigdy nie powinny znajdować się w literałach obiektów. To bardziej wpisywanie, które nie przynosi nic dobrego.

Na przykład następujący obiekt:

const foo = {
  bar: 1,
  bar: 2
};

const foo = {
  bar: 1,
  'bar': 2
};

const foo = {
  1: 'foo',
  '1': 'bar'
};

Nie powinniśmy mieć zduplikowanych caseetykiet w naszych switchwyciągach. Na przykład, jeśli mamy:

const a = 1;
let foo = '';
switch (a) {
  case 1:
    foo = 'a';
    break;
  case 2:
    foo = 'b';
    break;
  case 1:
    foo = 'c';
    break;
  default:
    break;
}

Dlatego zduplikowana caseetykieta jest bezużyteczna. Zamiast tego powinniśmy napisać:

const a = 1;
let foo = '';
switch (a) {
  case 1:
    foo = 'a';
    break;
  case 2:
    foo = 'b';
    break;
  default:
    break;
}

Puste instrukcje blokowe są bezużyteczne. Dlatego nie powinniśmy ich uwzględniać. Na przykład:

if (x === 1) {}

Pusta klasa znaków w Regex

Pusta klasa znaków w wyrażeniu regularnym do niczego nie pasuje, więc prawdopodobnie nie powinno jej być w kodzie. Na przykład piszemy:

const foo = /^foo[]/;

Ponowne przypisywanie wyjątków w klauzulach catch

Nie powinniśmy ponownie przypisywać przekazanego obiektu wyjątku catchdo czegoś innego, ponieważ przesłania źródło pierwotnego błędu. Gdybyśmy przypisali go do czegoś innego, nie bylibyśmy w stanie określić źródła błędu od tego momentu.

Na przykład, jeśli napiszemy:

try {
  // ...
} catch (e) {
  e = 'foo';
}

Zamiast tego powinniśmy przypisać 'foo'do innej zmiennej w następujący sposób:

try {
  // ...
} catch (e) {
  let foo = 'foo';
}

Wniosek

Nigdy nie powinniśmy mieć zduplikowanych warunków w wielu else-ifblokach, ponieważ tylko pierwszy z grupy duplikatów coś zrobi. Dotyczy to również caseetykiet.

Literały klucza obiektu również nie powinny być duplikowane, ponieważ pozostanie tylko ostatnia wartość.

Inne bezużyteczne kody obejmują puste bloki kodu i puste klasy regex.

Wreszcie, nie powinniśmy ponownie przypisywać parametru wyjątku do innej wartości, ponieważ pierwotna wartość wyjątku zniknie. Zamiast tego powinniśmy stworzyć nową zmienną i przypisać do niej cokolwiek chcemy.