Bezczynny

Tykanie czasu
powolne, ale nieprzewidywalne.
Aż strach, że każda mijająca godzina
nie była wypełniona pełnym pożeraniem.

Wybory wyciągają ręce wokół mnie;
Oczy przeszłości zwracają uwagę,
słowa nieznanego przy wznoszeniu się,
nasiona, które, jak sądziłem, zwiędły lata temu ,
wyrosły niespodziewanie z dołu.
Chwytam się każdej metody użytej
do zmylenia tej liny niecierpliwości.

Bezczynność to ząbkowanie,
rozmyślanie,
sprawdzanie każdego zadania.
Ściany, które wydają się ubierać
w różne światła i odcienie, niezależnie od tego,
jak słońce może o to prosić.

Pęd leży na dnie studni
, przynosząc rozproszenie trasy.
Ale wiadro do zbierania tego, co gasi
, w końcu uzna to za zaczepione do zmysłów.
Na razie
liczenie odbić wystarczy,
dopóki chmury nie zdecydują się przebić.